เรื่องผีสั้นๆ : รอยยิ้ม

            กลางดึกคืนหนึ่งฉันนั่งอ่านหนังสือเพียงลำพังอยู่ข้างหน้าต่างในห้องพักของตัวเอง ในขณะที่กำลังอ่านอยู่เพลินๆอยู่เพลินๆ หางตาก็พลันเห็นรอยใครบางคนยืนอยู่ท่ามกลางความมืดมิดข้างหน้าต่าง ฉันหันหน้าไปมองเล็กน้อยเห็นใบหน้าของใครสักคนที่เลือนรางจากแสงภายนอกที่มืดสลัวกำลังส่งยิ้มให้..

            ฉันยิ้มตอบตามมารยาทแล้วกลับมาอ่านหนังสือต่อโดยไม่ได้คิดอะไร

            แต่แล้วฉันก็ต้องหยุดชะงักการอ่านหนังสือ แล้วเปลี่ยนมาเป็นขนลุกทั้งตัวเมื่อคิดได้ว่า

            ห้องของฉันอยู่บนชั้น 14 ของตึกสูงที่ตั้งอยู่โดดเดี่ยวในบริเวณนี้...

            แล้วใครกันที่ยืนส่งยิ้มให้อยู่ด้านนอกหน้าต่างที่ไร้ซึ่งระเบียงและกันสาดกัน...!?