เรื่องผีสั้นๆ “ตอบรับคำเชิญ”

 

            นอกเมืองที่พวกเราอาศัยอยู่มีโรงพยาบาลที่ถูกทิ้งร้างเมื่อหลายสิบปีก่อน...

            มันมีเรื่องเล่าเหนือธรรมชาติมากมายเกิดขึ้น จึงไม่น่าแปลกใจนักที่มันจะกลายมาเป็นแหล่งพิสูจน์ความกล้าล่าท้าผีของกลุ่มวัยรุ่น

            คืนหนึ่งกลุ่มเพื่อนของฉันนัดกันว่าจะลองไปพิสูจน์ความเฮี้ยนของโรงพยาบาลร้างกัน ถึงแม้ฉันจะไม่ได้เห็นด้วยก็ไม่วายถูกพวกมากลากไปจนได้

            พวกเรามาถึงราวเกือบเที่ยงคืน ตัวตึกของโรงพยาบาลถูกล้อมรอบเอาไว้ต้นไม้หนาทึบถ้าหากมองจากสถานที่ห่างไกลคงไม่มีใครคิดว่าตึกนี้เป็นโรงพยาบาลมาก่อนอย่างแน่นอน

พวกเราพกไฟฉายคนละอันแล้วเดินเข้าไปในตึกที่เต็มไปด้วยซากสิ่งของที่น่าจะเคยเป็นอุปกรณ์โรงพยาบาลที่ทั้งมีสนิมและฝุ่นเกาะเต็มไปหมด โดยมีจุดหมายคือตึกผู้ป่วยเด็กที่มีข่าวลืออาถรรพ์มากมายเกิดขึ้นที่นั่น

เมื่อเดินทางไปถึงเราก็เลือกอยู่ในห้องหนึ่งที่ค่อนข้างโล่ง ไม่ค่อยมีสิ่งของมากนัก นั่งรวมกลุ่มเป็นวงกลม จุดเทียมเล่มหนึ่งไว้ตรงกลาง แล้วเริ่มเรียกหาให้ดวงวิญญาณปรากฎตัวโดยแสดงสัญญาณบางอย่างให้เห็น

พวกเราขอให้วิญญาณทำหลายอย่างเช่น ส่งเสียง ขอให้ลมพัด หรืออะไรก็ได้เพื่อให้เรารู้ว่าพวกเขามีตัวตนอยู่จริงๆ แต่เวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง พวกเราก็ไม่เห็นอะไรผิดปกติ มีเพียงเสียงแมลงกลางคืนในป่ารอบๆที่ส่งเสียงร้องเท่านั้น

ดูเหมือนว่าเพื่อนชายคนหนึ่งจะเริ่มหมดความอดทนเขาเลยพูดขึ้นมาเหมือนกับเป็นการลองดีว่า

“ถ้าหากวิญญาณแน่จริง ขอให้ดับเทียนซะ!?”

สิ้นเสียงของเขา หลอดไฟฟ้าบนเพดานเหนือหัวของเราก็ติดสว่างวาบตัดความมืดขึ้นมาทันที!!

พวกเราตกตะลึงกับสิ่งที่เห็น ทำไมในโรงพยาบาลที่ถูกทิ้งร้างถึงมีไฟฟ้าใช้!? และไม่มีใครลุกออกจากวงไปที่สวิตช์ไฟในห้องอย่างแน่นอน!?

ไม่มีใครอยู่เพื่อหาคำตอบ ทุกคนออกวิ่งเต็มฝีเท้าหลังจากนั้นเพียงไม่กี่วินาที!!!

.

หลังจากที่พวกเราวิ่งออกมาจากประตูหน้าของโรงพยาบาลได้ ก็พากันหอบซี่โครงโยกจากความเหนื่อยล้าและความตื่นเต้นจากเหตุการณ์ชวนตกใจเมื่อครู่

พอปาดเหงื่อแล้วหันกลับไปมองที่โรงพยาบาล ก็กลับพบว่ามันมีเรื่องให้ชวนตกใจมากกว่า เพราะจากจุดนี้ เราสามารถมองเห็นตึกของโรงพยาบาลทั้งหมดได้ มีห้องหนึ่งที่เปิดไฟอยู่ซึ่งน่าจะเป็นห้องที่พวกเราหนีออกมา

แต่.. ที่หน้าต่างของห้องนั้น มีเงาร่างของใครบางคนกำลังยืนมองพวกเราอยู่!?

ฉันหันไปมองรอบๆ ปรากฏว่าเพื่อนทุกคนในกลุ่มยืนอยู่ที่นี่กันหมด!

แล้ว.. คนที่ยืนอยู่ที่หน้าต่าง พร้อมกับจ้องมองพวกเราอย่างไม่วางตา เขาเป็นใครกัน!?