เรื่องผีสั้นๆ “เปลเงา”

 

            ฉันทำงานอิสระ ทำให้ส่วนใหญ่มักจะอยู่ที่บ้านเสมอ...

             ดังนั้น เมื่อพี่ชายของฉันมีลูกชายคนแรกและจำเป็นต้องไปทำงาน ฉันจึงย้ายเข้ามาเพื่อช่วยดูแลเจ้าตัวเล็กที่ยังแบเบาะให้เพื่อให้พวกทั้งสองคนออกไปทำงานข้างนอกตอนกลางวันได้อย่างหมดห่วง เพื่อเป็นการแบ่งเบาภาระของฉันให้น้อยลงและเพิ่มความปลอดภัยให้มากขึ้น พี่ชายเลยติดตั้งกล้องรักษาความปลอดภัยเอาไว้ในบ้าน รวมไปถึงรอบบ้าน โดยตั้งมอนิเตอร์เอาไว้ในห้องทำงานของฉัน เพื่อให้เฝ้ามองเจ้าตัวน้อยนอนหลับในเปลได้อย่างสะดวกมากขึ้น ต้องขอบคุณความใส่ใจของเขา เลยทำให้ฉันยังคงทำงานได้ดี ในขณะที่ยังเดินไปดูแลเจ้าตัวเล็กที่อยู่อีกห้องได้เป็นอย่างดี

            ตอนเย็นวันหนึ่ง...

            ในขณะที่ฉันกำลังง่วนกับการปิดงานอยู่ ฉันก็เหลือบไปเห็นเงาดำอยู่ใกล้กับเปลของหลานชาย เงานั้นเหมือนกับเงาร่างของคนที่แสนชัดเจน ฉันรีบวิ่งไปที่ห้องข้างๆและมองไปรอบๆ แต่ปรากฏว่าไม่มีอะไรผิดปกติ ฉันเลยอุ้มเขากลับมาที่ห้องทำงานด้วย เมื่อมองดูในจอมอนิเตอร์อีกครั้ง ปรากฏว่าเงาดำนั้นไม่อยู่แล้ว

             เมื่อพี่ชายกลับมา ฉันเล่าสิ่งที่เห็นให้ฟัง เขาขอร้องว่าอย่าบอกเรื่องนี้กับพี่สะใภ้เพราะกลัวว่าจะทำให้เกิดความตื่นตระหนก แต่หลังจากนั้น ดูเหมือนว่าเขาจะได้เห็นสิ่งที่ดูคล้ายกับที่ฉันเห็นในตอนกลางคืนหลายต่อหลายครั้ง

            พวกเขาอาศัยอยู่ในบ้านหลังนั้นเกือบ 5 ปี ในช่วงเวลานั้นหลายชายของฉันเริ่มหัดพูดและเขามักจะพูดถึง “เพื่อน” ที่มักมาหาในตอนเย็น คำพูดนั้นทำให้ฉันกลัวเป็นอย่างมาก แต่สิ่งที่น่ากลัวมากที่สุดเกิดขึ้น ณ ตอนที่พี่ชายของฉันตัดสินใจย้ายออก ในวันขนย้ายข้าวของ หลานชายร้องไห้หนักมาเพราะไม่อยากแยกจากเพื่อนของเขา พี่สะใภ้พยายามปลอบว่าเขาสามารถพาเพื่อนดังกล่าวไปด้วยได้ แต่เขาส่ายหน้าและบอกว่าเพื่อนคนนี้ ไม่สามารถ “ออกจากบ้านได้”

            ทุกวันนี้... พวกเรายังไม่กล้าบอกเขาเกี่ยวกับเงาดำปริศนาและเมื่อย้ายมาบ้านหลังใหม่ ดูเหมือนว่าเขาก็ไม่เคยเห็นมันอีกเลย...