เรื่องสยองขวัญสั้นๆ “อยู่คนเดียวหรือเปล่า!?”

 

            ในช่วง 5 วันที่ผ่านมา ฉันตะลุยทำงานในสาขาต่างจังหงัดจนเสร็จเรียบร้อย แต่มันก็ต้องแลกมากับการอดนอนอย่างมาก ฉันคิดว่าเวลานอนโดยรวมของตัวเองไม่น่าถึง 10 ชั่วโมงด้วยซ้ำ!

            เมื่อเดินทางกลับมาถึงโรงแรมที่ค่อนข้างเก่า พรมชื้นและผ้าห่มมีกลิ่นอับเล็กน้อย เรื่องพวกนั้นก็ไม่ได้กวนใจความต้องการอยากนอนเลยแม้แต่น้อย ฉันเหนื่อยมากและทันทีที่ซุกตัวเข้าไปในผ้าห่ม ประมาณ 20.00 น. ฉันก็หลับไปในทันที

            เวลาประมาณ 23.00 น.

            โทรศัพท์ข้างเตียงดังขึ้น ปลายสายเป็นพนักงานของโรงแรมที่บอกว่าได้รับการร้องเรียนเรื่อง “เสียงดัง” จากห้องข้างๆ

            คำถามนั้นทำให้ฉันถึงกับงุนงง เพราะฉันพักคนเดียวและนอนหลับไปแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่จะเสียงดัง

            พนักงานถามต่อไปว่า เป็นไปได้ไหมที่ “คนในห้อง” ของฉันส่งเสียงดังรบกวนห้องอื่น แต่... ฉันก็ยังคงยืนยันอย่างหนักแน่นว่าอยู่ในห้องเพียงลำพังคนเดียว

            ปลายสายยังคงถาม ย้ำว่า “ฉันอยู่คนเดียวในห้องหรือเปล่า!? ไม่มีอะไรผิดปกติใช่ไหม!?”

            ฉันปฏิเสธอีกครั้ง วางหูโทรศัพท์และหลับไปในทันที

            .

            เมื่อตื่นเช้าขึ้นมา หลังจากที่ได้หลับอย่างเต็มอิ่มสติและเหตุผลของฉันก็กลับคืนมา พอมานั่งคิดดูดีๆ มันก็เป็นเรื่องแปลกเพราะฉันเป็นคนความรู้สึกไว ถ้าหากมีเสียงดังรอบตัวจะต้องตื่นทันที แต่ที่ชวนให้พิศวงมากที่สุดคือ

          ทำไม พนักงานถึงพยายามถามว่า... “ฉันอยู่คนเดียวในห้องหรือเปล่า!?” ซ้ำไปมา