บิโลโค (Biloko) วิญญาณแค้นที่พร้อมเล่นงานทุกคนที่เข้าใกล้สมบัติที่พวกมันพิทักษ์อย่างสาสม แห่งทวีปแอฟริกา

            ลึกเข้าไปในป่าดิบชื้นของประเทศคองโก เชื่อว่าสถานที่อันแสนลึกลับเหล่านี้เป็นที่อยู่อาศัยของเหล่า “บิโลโค” (Biloko) วิญญาณของบรรพบุรุษชาวคองโกที่ไม่เคยสงบ จิตใจเต็มเปี่ยมไปด้วยความแค้นเหล่าคนคนเป็น จึงไม่น่าแปลกใจนักที่วิญญาณเหล่านี้จะเข้าทำร้ายผู้คนที่พบอย่างน่าสะพรึงกลัว

            เชื่อกันว่าเหล่าบิโลโคภายนอกเหมือนกับคนแคะไม่มีเส้นผมแต่กลับถูกปกคลุมเอาไว้ด้วยหญ้าหรือตะไคร่ในป่า ผิวสีแดงสดใส แต่กลับสามารถปรับสีสันให้กลมกลืนกับสภาพแวดล้อมของผืนป่าได้อย่างง่ายดาย มีกรงเล็บยาวแหลมคม ตาสีแดงที่แสดงให้เห็นถึงความบ้าคลั่ง จมูกแหลม

พวกมักมันปากที่กว้างกว่าใบหน้าของมัน ที่สามารถถอดขากรรไกรออกได้เหมือนกับงูจนมีขนาดมากพอที่จะกลืนกินมนุษย์ทั้งตัวในคำเดียวและยังสามารถเห็นโครงร่างของอาหารมื้อล่าสุดของพวกมันผ่านพุงที่บวมออกมาได้อย่างชัดเจน พวกมันสวมใส่ใบไม้แทนเสื้อผ้า

 

พฤติกรรมของบิโลโค

            บิโลโคมีฐานะเป็นนักล่าแห่งผืนป่าของทวีปแอฟริกา ทำหน้าที่คอยปกป้องส่วนที่ลึกที่สุด มืดมิดที่สุดของป่าและสมบัติที่ซ่อนอยู่ภายในผืนป่าแห่งนั้น

พวกมันชื่นชอบการเล่นงานนักเดินทางที่กล้าเดินผ่านป่าเพียงลำพัง ทำให้มีชาวคองโกเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่จะกล้าเดินทางเข้าไปในป่าดิบชื้นเพียงลำพัง เพราะหากโชคร้ายต้องเผชิญหน้าเข้ากับเหล่าบิโลโคเรื่องราวก็มักจะจบลงไม่ดีนัก

บิโลโคมักสร้างเพิงอาศัยอยู่ในต้นไม้กลวงขนาดใหญ่ และสร้างสถานที่พักมากมายหลายแห่งทั่วป่า เพื่อใช้เป็นสถานที่รอคอยให้เหยื่อเดินผ่าน เมื่อพบเหยื่อที่หมายตาพวกมันจึงจะค่อยทำการจู่โจมอย่างเหมาะสมกับสถานการณ์ เช่น การใช้อำนาจเวทมนตร์ โดยการสั่นกระดิ่งขนาดเล็ก (บางตำนานเล่าว่าเป็นขลุ่ย) สะกดจิตมนุษย์ให้ตกอยู่ในภวังค์ให้เดินตามเสียงเข้าไปในป่าลึกเพียงลำพัง เพื่อที่จะได้สามารถจับกินได้อย่างง่ายดายมากยิ่งขึ้น อย่างไรก็ตามพวกมันไม่ต้องออกล่าบ่อย การกินมนุษย์หนึ่งคนทำให้เหล่าบิโลโคอิ่มท้องได้อย่างยาวนานหลายสัปดาห์เลยทีเดียว

            เชื่อกันว่ามีเพียงนักล่าที่แข็งแกร่งที่สุดและมีพลังอำนาจเวทมนตร์ที่แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะสามารถเข้า-ออก พื้นที่ในการดูแลของเหล่าบิโลโค พร้อมกับสมบัติได้อย่างปลอดภัย

 

ตำนานที่น่าสนใจของบิโลโค

            มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับการเผชิญหน้ากับบิโลโคที่น่าสนใจเล่าเอาไว้ว่า นายพรานคนหนึ่งอาศัยอยู่ในกระท่อมที่มีรั้วล้อมรอบอย่างแน่นหนากลางป่า เมื่อเขาแต่งงาน ภรรยาก็ขอไปอาศัยอยู่ที่กระท่อมด้วย

            วันหนึ่ง ก่อนที่นายพรานจะออกไปตรวจดูกับดักที่วางเอาไว้ เขาได้กำชับกับภรรยาเอาไว้ว่าถ้าหากได้ยินเสียงกระดิ่งดังห้ามขยับอย่างเด็ดขาดไม่อย่างนั้นจะต้องตาย!

            หลังจากที่นายพรานออกไปจากบ้านได้ไม่นานนัก เธอก็ได้ยินเสียงกระดิ่งที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ดังขึ้น เสียงนั้นดังเข้ามาใกล้มากขึ้นทุกขณะ เมื่อใกล้มากพอก็มีเสียงร้องเรียกเธอที่ฟังดูอ่อนโยนราวกับเสียงของเด็กผู้หญิงร้องขอให้ช่วยเปิดประตูกระท่อม

            เสียงอันน่าหลงใหลนั้น ทำให้เธอเคลิบเคลิ้มเปิดประตูออกไปอย่างไม่รู้ตัว ทันใดนั้นเอง เธอก็ได้พบกับบิโลโค ที่มีร่างเล็กเหมือนกับคนแคระที่เต็มไปด้วยกลิ่นเหมือนกับป่า แต่ท่าทางของมันกลับดูไร้เดียงสาอย่างมาก เธอจึงได้เสนออาหารให้เป็นกล้วยบดกับปลาทอดให้กับมัน

            บิโลโค ส่ายหน้าและบอกกับเธอว่า

            “เรากินแต่เนื้อคนและไม่ได้กินมานานแล้ว ดังนั้นขอแขนของคุณหน่อย!?”

            ด้วยพลังอำนาจของมนต์สะกด ทำให้เธอตอบรับคำขออันน่าสยดสยองนั้นด้วยความยินดี

            คืนนั้น นายพรานเดินทางกลับมาที่กระท่อม และเขาก็ต้องตกใจสุดขีดเมื่อพบว่าภรรยาของตัวเอง เหลือเพียงกองกระดูกเท่านั้น!!!