เรื่องผีสั้นๆ “การขอความช่วยเหลืออันวิปริต”
เพื่อนสนิทสมัยมัธยมของฉันคนหนึ่งถูกรถชนเสียชีวิต..
กว่าที่กลุ่มเพื่อนสนิทที่เหลืออีก 5 คน รวมทั้งฉันที่ไปเรียนต่อคนละจังหวัดจะกลับมารวมตัวได้สำเร็จงานศพของเขาก็เสร็จสิ้นลงแล้ว พวกเราเลยนัดกันว่าจะขับรถไปเยี่ยมสถานที่บรรจุอัฐิของเขาที่ตั้งอยู่ในสุสานของวัดป่า ที่เต็มไปด้วยด้วยต้นไม้ เงียบสงบและห่างไกลจากบ้านเรือนของผู้คนด้วยกัน
เราไปถึงสุสานประมาณเที่ยงคืนพอดี..
ทุกสิ่งทุกอย่างเงียบสงัดและมืดมิด
ในขณะที่พวกเรากำลังยืนอยู่รอบที่บรรจุอัฐิ เพื่อนๆก็เริ่มเล่าถึงเรื่องราวดีๆของเพื่อนที่เสียชีวิต หลังจากนั้นไม่นาน พวกเราก็ได้ยินเสียงที่แผ่วเบาของผู้หญิงในวันชราลอยมาตามลม
เพื่อนคนหนึ่งในกลุ่ม กวาดไฟฉายไปรอบๆ และพบผู้หญิงชราผมยาวสีหมอกทั้งหัว สวมชุดสีขาวคลุมยาวขาดรุ่งริ่งยืนอยู่ห่างออกไปประมาณ 30 เมตร ในตอนนั้นเองที่ดูเหมือนว่าเธอจะพยายามพูดกับพวกเราด้วยประโยคที่เอื้อนยาวอย่างน่าประหลาด
“หนู.. ยายต้องการให้ช่วย...”
พวกเราทั้งหมดยืนนิ่ง เพราะกำลังอึ้งกับสิ่งที่ได้เห็น
หญิงชราปริศนาเดินใกล้เข้ามา พร้อมกับพูดคำเดิมซ้ำอีกครั้ง แต่.. คราวนี้ มันดังขึ้นกว่าเดิม
เมื่อเราทั้งห้าคนอยู่ในระยะมองเห็นอย่างชัดเจน อยู่ๆเธอก็กรีดร้องออกมาเสียงดัง แล้ววิ่งเข้าหาพวกเราอย่างรวดเร็ว!!!
ด้วยความหวาดกลัว พวกเราพากันวิ่งไม่คิดชีวิตกลับไปที่รถยนต์ที่อยู่ปากทางเข้าสุสาน พวกเรากระโจนเข้าไปในนั้น แล้วรีบขับออกไปอย่างรวดเร็ว!!
หลังจากที่รถขับหนีออกมาห่างได้ประมาณหนึ่ง กม. ขณะที่กำลังโล่งใจว่าหนี้นจากเงื้อมมือของหญิงชราที่แสนน่ากลัวได้สำเร็จ พอถึงหัวโค้งที่มีไฟถนนเพียงแห่งเดียวในช่วงหลายร้อยเมตร ฉันก็ต้องขนลุกทั้งตัวอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าหญิงชราคนนั้นยืนอยู่ใต้เสาไฟฟ้า!!!
มันเป็นไปไม่ได้ที่มนุษย์จะวิ่งมาดักรอรถยนต์ได้รวดเร็วขนาดนั้น..!?
ทันทีที่รถวิ่งผ่าน.. เธอก็กรีดร้องออกมาราวกับกำลังเจ็บปวดอย่างมาก มันน่ากลัวที่สุดเท่าที่ฉันเคยได้ยินมาตลอดทั้งชีวิต พร้อมกับพยายามวิ่งไล่ตามรถอย่างสุดชีวิต
อย่างไรก็ตาม ด้วยความเร็วของรถยนต์ที่เหนือกว่ามาก ในที่สุดพวกเราก็ทิ้งเธอไว้ในความมืดเบื้องหลัง
และ.. พวกเรา ไม่เคยคิดที่จะกลับไปเยือนสุสานแห่งนั้นอีกเลย!!!
