อิจู (Ijū) สัตว์ประหลาดน่ากลัวผู้แสนใจดี แห่งประเทศญี่ปุ่น

            “อิจู” (Ijū) เป็นสัตว์ร้ายตัวใหญ่ แข็งแรงและมีขนดกยาวไหลลงมาตามแผนหลัง มีลักษณะโดยทั่วไปคล้ายกับลิง ขนาดตัวใหญ่กว่ามนุษย์ พวกมันอาศัยอยู่ลึกเข้าไปในภูเขาของประเทศญี่ปุ่น เชื่อกันว่าเรื่องราวของพวกมันมาจากนิทานพื้นบ้านในจังหวัดนีงาตะ

 

การปรากฏตัวและพฤติกรรมของอิจู

            ถึงแม้จะมีพละกำลังมากแถมตัวใหญ่ แต่อิจูกลับเป็นภูตผีที่ขี้อายและอ่อนโยนอย่างน่าประหลาด ส่วนใหญ่แล้วพวกมันมักที่จะซ่อนตัวอยู่ในส่วนลึกของหุบเขาห่างไกลจากผู้คน ทำให้การพบเห็นพวกมันกลายเป็นเรื่องที่ยากมาก ทำให้เรื่องราวพฤติกรรมของพวกมันไม่ค่อยมีการบันทึกถึงเอาไว้มากนัก

            ส่วนใหญ่แล้วคนที่ได้พบเห็นอิจูมักจะเป็นผู้ส่งสารและนักเดินทางที่ต้องเดินทางข้ามภูเขาบ่อยครั้ง หากใครได้เผชิญหน้ากับพวกมัน สิ่งเดียวที่เป็นอันตรายคืออาการตกใจของเจ้าตัวเท่านั้น เพราะถึงจะดูน่ากลัวอิจูก็ไม่เคยจู่โจมมนุษย์ ส่วนใหญ่พวกมันเพียงแค่ขออาหารและบางครั้งพวกมันก็ยังให้ความช่วยเหลือผู้คนที่ใจดีกับพวกมันอีกด้วย

 

ตำนานที่น่าสนใจของอิจู

            ช่วงฤดูร้อนของหมู่บ้านโฮริโนะอุจิ ชายคนหนึ่งนามว่า “ทาเคซุเคะ” ได้รับมอบหมายให้นำผ้าจำนวนมากไปส่งยังหมู่บ้านโทคามาจิที่อยู่ห่างไปเกือบ 30 กม. แถมยังเป็นเส้นทางที่ต้องข้ามภูเขา

            ระหว่างการเดินทางอันแสนทรหด เขาได้หยุดพักในหุบเขาเพื่อพักผ่อนและทานอาหารกลางวัน ทันใดนั้นเองต้นไผ่ที่อยู่ใกล้ ๆ ก็แยกออกจากกัน มีอิจูขนดกขนาดใหญ่ก้าวออกมา มันดูหิวโซและจ้องมองดูอาหารของเขา ด้วยความสงสารเขาได้แบ่งอาหารออกเป็นสองส่วนและมอบให้กับอิจูที่รับไปกินอย่างมีความสุข

            เมื่อเห็นว่ามันไม่เป็นภัยคุกคาม เขาก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เขายิ้มให้กับอิจูและสัญญาว่าจะแบ่งอาหารกลางวันให้อีกตอนเดินทางกลับ หลังจากนั้นเขาก็เตรียมตัวออกเดินทางต่อ แต่อิจูได้หยิบสัมภาระของเขามาสะพายบนหลังแล้วเดินนำไปข้างหน้า เมื่อเห็นหมู่บ้านจุดหมายมันก็วางของลงแล้วพุ่งหายเข้าไปในหุบเขาอย่างรวดเร็วราวกับสายลม เขารู้สึกขอบคุณอิจูเป็นอย่างมากที่ทำให้เขาข้ามภูเขาได้อย่างง่ายดาย

            นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ชาวบ้านที่อาศัยอยู่ในหุบเขาก็จะพบกับอิจูแบบเดียวกันบ้างเป็นครั้งคราว บางครั้งมันก็มาขออาหารที่บ้านของพวกเขา

            อีกเรื่องเล่าหนึ่งเกี่ยวกับอิจู เกี่ยวกับเด็กสาวคนหนึ่งจากหมู่บ้านโทมาคาจิที่มีทักษะในการทอผ้าอันยอดเยี่ยม วันหนึ่งของฤดูหนาวขณะที่เธอกำลังอยู่บ้านคนเดียวและกำลังทอผ้าอยู่เพลิน ๆ อิจูก็ปรากฏตัวขึ้นนอกหน้าต่าง

            เธอตกใจกลัวอย่างมาก แต่เนื่องจากร่างของเธอพันอยู่กับเครื่องทอผ้าจึงไม่สามารถวิ่งหนีได้ อิจูไม่ได้แสดงท่าทีคุกคาม มันกลับมองไปที่ข้าวที่หุงอยู่บนเตาด้วยแววตาอันหิวโหย เมื่อเห็นเช่นนั้น เธอก็ค่อย ๆ คลายปมที่ผ้าที่พันตัวเองเอาไว้แล้วทำข้าวปั้นหลายก้อนมอบให้กับมัน

            อิจู กินข้าวปั้นเหล่านั้นอย่างเอร็ดอร่อย จากนั้นมันก็วิ่งหายเข้าไปในภูเขา หลังจากนั้นเป็นตนมาเมื่อไหร่ก็ตามที่เธอทอผ้าอยู่ตามลำพัง อิจูก็จะโผล่ออกมาจากภูเขาและขออาหารอีก เมื่อหลายครั้งเข้าเธอก็เริ่มเคนชินจนกระทั่งไม่กลัวอีกต่อไป

            อยู่มาวันหนึ่ง มีการลูกค้าระดับสูงมากสั่งซื้อผ้าที่เจาะจงการทอของเธอ แต่เนื่องจากเธอมีประจำเดือนจึงถูกห้ามไม่ให้ทำงานเพราะถือว่าไม่สะอาดทำให้เธอไม่สามารถทำงานได้ จนกระทั่งวันที่สามครอบครัวของเธอออกไปทำงานในทุ่งนาปล่อยให้เธออยู่บ้านตามลำพัง อิจูตัวเดิมก็ปรากฏตัวขึ้น

            เธอยื่นข้าวปั้นให้กับมันกินอย่างมีความสุขตามปกติ แต่คราวนี้ดูเหมือนว่ามันจะสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดของเธอกับสถานการณ์ที่สิ้นหวังในการทอผ้าแข่งกับเวลาที่ต้องเสียไป เมื่อมันกินเสร็จมันก็นั่งลงราวกับกำลังใช้ความคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นแล้ววิ่งกลับเข้าไปในภูเขา

            คืนนั้น อยู่ ๆ ประจำเดือนของเธอก็หมดลงอย่างน่ามหัศจรรย์ เธอรีบชำระล้างตัวเองแล้วทำงานอย่างรวดเร็วตลอดทั้งคืนเพื่อทอผ้าให้เสร็จตามคำสั่ง ในตอนเช้าพ่อของเธอก็รีบนำผ้าไปมอบให้กับพ่อค้าส่ง ทำให้ผ้าถูกส่งมอบให้กับผู้สั่งได้ตรงตามเวลา และอยู่ ๆ ประจำเดือนของเธอก็เกิดขึ้นอีกครั้ง เธอเชื่อว่าเป็นความช่วยเหลือจากอิจูที่ทำให้เธอมีโอกาสได้ทำงานจนสำเร็จทันเวลานั่นเอง...