มิคาริบาบา (Mikari baba) ภูตผียายเฉ่าผู้เฝ้ารอคอยจังหวะขโมยดวงตาของผู้คน แห่งประเทศญี่ปุ่น

 

มิคาริบาบา (Mikari baba) เป็นภูตผีที่ขึ้นชื่อในเรื่องของความละโมบ ลักษณะภายนอกของมันดูเหมือนกับหญิงชราที่มีดวงตาข้างเดียว สวมหมวกฟางและเสื้อเก่าที่ขาดวิ่น พร้อมกับคาบคบเพลิงเอาไว้ในปาก พวกมันอาศัยอยู่ตามหมู่บ้านในภาคตะวันออกของญี่ปุ่น มักปรากฏตัวเห็นในฤดูหนาว พร้อมกับลักลอบข้าไปในหมู่บ้านเพื่อขโมยเสื้อกันฝน ตะกร้าและดวงตาจากผู้คน

 

พฤติกรรมของมิคาริบาบา

            มิคาริบาบา เป็นหนึ่งในภูตผีเพียงไม่กี่ประเภทของญี่ปุ่น ที่ทำงานร่วมกับภูตผีประเภทอื่น ส่วนใหญ่มันจะปรากฏตัวพร้อมกับ “ฮิโตสึเมะ โคโซ” ภูตผีตัวเล็กที่มีตาเดียว พวกมันจะพากันเดินทางจากบ้านหลังหนึ่งไปยังอีกหลังหนึ่งในช่วงฤดูหนาวแล้วเขียนชื่อสมาชิกในครอบครัวจำแนกตามประเภท จากนั้นก็จะนำไปมอบให้กับเทพเจ้าในอีกไม่กี่สัปดาห์ต่อมา รายชื่อเหล่านี้จะถูกนำมาอ้างอิงสำหรับการมอบความโชคร้ายและเจ็บป่วยให้กับพวกเขาตามสมควร แต่โดยปกติแล้วมันมักจะปรากฏตัวในช่วงวันที่ 8 ของเดือนที่ 2 หรือเดือนที่ 12 ตามจันทรคติ

            ถ้าหากมิคาริบาบาเดินทางเพียงลำพัง มันจะไปตามบ้านเรือนเพื่อขอทาน บางครั้งก็อาจขอยืมตะกร้าฝัดข้าว หรือข้าวจำนวนเล็กน้อย แต่ที่จริงแล้วพวกมันมีความโลภอย่างมาก และพร้อมที่จะทำการทำลายล้างไร่นาด้วยการใช้ปากกัดเซาะพื้นดินเพื่อตามเก็บข้าวทุกเม็ดที่เหลืออยู่บนพื้น มิคาริบาบาจะเอาหน้าแนบกับพื้นเพื่อตามหาเม็ดข้าว การทำเช่นนั้นทำให้คบเพลิงในปากอาจสัมผัสกับวัตถุติดไฟรอบข้างจนทำให้เกิดเพลิงไหม้ได้ นอกจากนี้ บางครั้งพวกมันอาจพยายามยืม “หัวคน” ด้วย!!!

           

การป้องกันตัวเองจากมิคาริบาบา

            มิคาริบาบา หวาดกลัววัตถุที่เต็มไปด้วยรู เช่น ตะแกรงไม้ไผ่ กระชังสาน เป็นต้น ยิ่งมีจำนวนของรูมากเท่าไหร่ พวกมันก็จะกลัวมากขึ้นเท่านั้น เชื่อกันว่าบางทีรูเหล่านั้นอาจมีลักษณะที่คล้ายกับดวงตาหลายดวง ดังนั้น มิคาริบาบาที่มีดวงตาเพียงข้างเดียวจึงได้หวาดกลัวสิ่งเหล่านี้เป็นอย่างมาก

            นอกจากนี้ หากถึงช่วงวันที่มิคาริบาบาจะปรากฏวตัว เช่น ในจังหวัดชิบะ คานางาวะ โตเกียวและสถานที่อื่นที่เชื่อว่ามีมิคาริบาบาปรากฏตัวให้เห็น ชาวบ้านจะพากันเก็บตัวเงียบในวันต้องห้าม หลีกเลี่ยงการส่งเสียงดัง ไม่ติดโคมไฟ สระผมหรืออาบน้ำ ไม่ออกจากบ้านหลังพระอาทิตย์ตก ไม่เข้าไปในภูเขา พร้อมกับน้ำตะกร้าไม้ไผ่หรือวัตถุจักสานอื่นที่มีจำนวนตามากมาแขวนเอาไปนอกบ้าน หรือวางเอาไว้บนไม้ไผ่สูงทั่วหมู่บ้าน ส่วนเมล็ดข้าวที่ร่วงหล่นบนพื้นหลังการเก็บเกี่ยวจะถูกกวาเอามารวมกันก่อนนำไปแปรรูปเป็นขนมดังโงะวางเอาไว้ที่ประตู เพื่อเป็นการบอกกับมิคาริบาบาว่าไม่เหลือข้าวให้เก็บสักเม็ด อีกทั้งยังป้องกันไม่ให้เม็ดข้าวบนพื้นดึงดูดมิคาริบาบาผู้เต็มไปด้วยความละโมบให้มาเยือนหมู่บ้านอีกด้วย