โรงพยาบาลโชซเอย์กับบ้านอำลา (Nhà Vĩnh Biệt)  ตำนานห้องดับจิตสุดหลอนของประเทศเวียดนาม

            โรงพยาบาลโชซเอย์ (Chợ Rẫy Hospital) ถูกสร้างขึ้นในปี 1900 เป็นหนึ่งในสถานพยาบาลที่เก่าแก่มากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศเวียดนาม ในขณะเดียวกันมันก็เป็นหนึ่งในสถานที่ที่มีข่าวลือว่ามีปรากฏการณ์ผีหลอกวิญญาณหลอนที่น่าขนลุก โดยเฉพาะบริเวณของห้องดับจิตที่เรียกกันว่า “บ้านอำลา” (Nhà Vĩnh Biệt,) ที่ได้รับการขนานนามว่ามีผีสิงมากที่สุดแห่งหนึ่งของเมืองไซง่อนกันเลยทีเดียว เพราะมีเสียงเล่าลือว่ามันเป็นสถานที่เกิดเหตุการณ์เหนือธรรมชาติแสนแปลกประหลาดมากมาย

            ห้องดับจิตของโรงพยาบาลโชซเอย์ค่อนข้างจะแปลกกว่าที่อื่น เนื่องจากมันไม่ได้อยู่ในอาคารของโรงพยาบาลเหมือนกับที่อื่น ๆ แต่กลับตั้งอยู่บนถนน Thuến Kiều ในเขต 11 เมืองไซง่อน ห่างจากอาคารหลักของโรงพยาบาลไปหลายร้อยเมตร อาคารแห่งนี้มีพื้นที่กว่า 300 ตารางเมตรและมีพนักงานเพียง 5 คน ที่ทำงานอยู่ ซึ่งยิ่งทำให้อาคารดับจิตน่าเงียบงันชวนให้ขนลุกมากยิ่งขึ้นไปอีก

            ตรงกลางห้องโถงของบ้านอำลาที่เงียบสงบมีแท่นบูชาพระพุทธเจ้าอยู่ ถึงแม้ว่าจะสามารถช่วยในเรื่องของจิตใจแต่ก็ไม่สามารถลบเลือนเสียงของตู้แช่ศพและกลิ่นของน้ำยาฆ่าเชื้อที่ลอยคละคลุ้งไปทั่วอาคารได้ เพราะอาคารแห่งนี้ต้องรับมือกับศพของผู้เสียชีวิตอย่างครบวงจรตั้งแต่เก็บรักษาศพ ผ่าพิสูจน์ ดองศพและเผาศพ เป็นต้น

 

เรื่องราวเรื่องผีสางที่น่ากลัวของบ้านอำลา

            ถึงแม้ว่าห้องดับจิตจะมีความเกี่ยวข้องกับความตายเป็นเรื่องปกติ แต่ก็มีการเสียชีวิตหลายคนที่กลายมาเป็นเรื่องราวที่ชวนสยองขวัญอย่างคาดไม่ถึง ไม่ใช่แค่กับเจ้าหน้าที่ที่ทำงานอยู่ในตัวอาคาร แต่ยังรวมไปถึงเหล่าชาวบ้านที่อาศัยอยู่ในบริเวณใกล้เคียงด้วย

            ในปี 2013 พยาบาลสาวนามว่า “ฮันห์” (Hanh) วัยเพียง 20 ปี ได้เดินทางมาเยี่ยมเยือนสมาชิกของครอบครัวในโรงพยาบาล แต่เธอกลับขึ้นไปยังชั้นสี่แล้วกระโดดลงไปฆ่าตัวตายเสียดื้อ ๆ ! ร่างของเธอถูกเก็บเอาไว้ในบ้านอำลาเพื่อรอการมารับของญาติ ซึ่งการตายอย่างเป็นปริศนาของธอในครั้งนั้นสร้างเสียงฮือฮาให้กับผู้คนกันเป็นอย่างมาก

            หลังจากนั้นไม่นาน มีคนอ้างว่าได้เห็นเธอปรากฏตัวอยู่บนชั้นสี่และบางครั้งก็โผล่มาให้เห็นที่ลานด้านหน้าของบ้านอำลา ในขณะที่ชาวบ้านในพื้นที่ใกล้เคียงอ้างว่าได้เห็นวิญญาณไร้หัวอยู่ในสนามหญ้าของบ้านอำลา

            นอกจากนี้ ยังมีเรื่องราวแปลก ๆ อีกมากมายเกิดขึ้นไปทั่วอาคาร เช่น เสียงแปลก ๆ ที่ดังมาจากห้องดับจิตในช่วง 00.00 น. ที่อาจจะเป็นเสียงร้องไห้ของเหล่าดวงวิญญาณที่ไม่ได้ถูกทำการฝังอย่างเหมาะสม ไม่มีญาติมารับหรือการต่อสู้กันระหว่างวิญญาณที่หิวโหยเพื่อแย่งชิงเครื่องเซ่น หลายคนอ้างว่าได้เห็นอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เปิด-ปิดด้วยตัวเอง โดยเฉพาะโทรทัศน์ที่ตั้งอยู่ปลายทางเดินจนกลายมาเป็นตำนาน “โทรทัศน์ผีสิง” ไปในที่สุด

            เป็นเวลานานมากแล้วที่โทรทัศน์เครื่องนี้ไม่เคยหยุดที่จะถ่ายทอดการแสดงงิ้วพื้นบ้านของเวียดนามแบบ 24 ชั่วโมง เจ้าหน้าที่เชื่อว่ามันเป็นโทรทัศน์ของเหล่าคนตาย ถึงแม้จะมีความพยายามในการปิดมันเป็นบางครั้ง แต่มันก็จะกลับมาเปิดเองเหมือนเดิมจนกลายเป็นธรรมเนียมให้เปิดมันทิ้งเอาไว้เสีย เพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้เหล่าคนตายโกรธเกรี้ยว

            เพื่อเป็นการบรรเทาเหตุการณ์อันชวนขนหัวลุก เจ้าหน้าที่บ้านอำลาจึงได้ทำการตั้งแท่นบูชาขึ้น แต่กลับยิ่งทำให้เรื่องราวน่ากลัวมากยิ่งขึ้นไปอีกเมื่อกระถางธูปของแท่นบูชาได้หายไปอย่างเป็นปริศนาและจนถึงปัจจุบันนี้เรื่องราวอาถรรพ์ในบ้านอำลาก็ยังคงเกิดขึ้นต่อไปตราบใดที่เหล่าวิญญาณยังคงวนเวียนอยู่โดยที่ไม่ยอมจากไปไหน...