เรื่องผีสั้นๆ “เสียงอึกทึก”

 

            บ้านใหม่ของพี่ชายฉันดูเหมือนจะมียางอย่างตามหลอกหลอน..

            วันหนึ่งในตอนเย็น ฉันรับหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงให้กับหลานชายวัย 2 ขวบ แทนพี่ชายกับพี่สะใภ้ที่ออกไปทำธุระนอกบ้าน หลานของฉันเลี้ยงง่าย ไม่ดื้อ แต่ก็ไม่ค่อยพูดด้วยเหมือนกัน

            พวกเราเล่นกันอยู่ในห้องนั่งเล่นบริเวณชั้นล่างที่แสงแดดยังพอส่องเข้ามาเป็นจำนวนมาก ฉันนั่งเล่นมือถือในขณะที่หลานกำลังเล่นตัวต่ออะไรสักอย่าง แต่อยู่ ๆ เขาก็เปลี่ยนจากการหัวเราะคิกคักและวิ่งไปรอบ ๆ  กลายเป็นยืนตัวแข็งทื่อ

            ฉันถามเขาว่าเป็นอะไร หลานตัวเล็กก็ชี้ไปที่บันไดแล้วบอกว่ามีเสียงอึกทึกดังที่บันได ฉันมองตามไปที่บันไดที่ค่อนข้างมืด พยายามหรี่ตาสังเกตจนกระทั่งตาเริ่มชินกับความมืดถึงเห็นว่าเหมือนกับมีเงาร่างของใครบางคนหมอบอยู่ที่บันไดที่กำลังมองมาที่เราอย่างเงียบงัน

            มันเคลื่อนที่เข้าหาราวก้าวหนึ่งก้าว แต่ยังคงหมอบอยู่ที่บันได!

            ฉันกรีดร้องออกมาเมื่อรู้ตัวว่าเห็นอะไร ฉันอุ้มหลานชายแล้ววิ่งออกจากบ้านไปนั่งอยู่หน้าบ้าน พร้อมกับโทรศัพท์บอกพี่ชายว่าเห็นอะไร!?

            หลังจากนั้น การพบเห็นก็เริ่มบ่อยครั้งขึ้น พวกเราเรียกมันว่าเสียงอึกทึก เพราะทุกครั้งที่มันปรากฏตัวจะมีเสียงกระซิบกระซาบอย่างน่ากลัว มันน่ากลัวมาก น่ากลัวจริง ๆ ... ถึงฉันจะไม่เคยได้ยินมันส่งเสียงดังเหมือนกับคนอื่น

            แต่.. ฉันเลิกคิดไปแล้วว่าการอาศัยอยู่ในบ้านหลังนี้ตอนกลางวันจะเป็นเรื่องที่ปลอดภัย!