ตำนานเมืองชวนสยอง : ผีข้าวปุ้น หญิงสาวผู้คอยหลอกหลอนและเสนอขายข้าวปุ้นให้กับผู้คนยามราตรีแห่งประเทศลาว
ตำนานเมืองชวนสยองเรื่อง “ผีข้าวปุ้น” (ขนมจีน) เป็นหนึ่งในนิทานพื้นบ้านของประเทศลาวที่ไม่ค่อยมีคนรู้จักกันนัก โดยมีเนื้อหาที่น่าสนใจ ดังต่อไปนี้
ในประเทศลาว มีชายคนหนึ่งกำลังเข็นรถเข็นขายข้าวปุ้นไปตามถนนในตอนกลางคืน วันนี้เป็นวันที่ยาวนานและเขายังคงขายข้าวปุ้นได้ไม่หมดจึงได้เข็นรถไปยังหมู่บ้านใกล้เคียงโดยหวังว่าจะมีลูกค้าช่วยซื้อ
ระหว่างทางเขาผ่านทางแยกใกล้กับต้นไทรคู่หนึ่ง ตอนนั้นเองที่เขาได้ยินเสียงร้องไห้ครวญครางที่แผ่วเบาลอยมาตามลม เมื่อเข้าไปใกล้ต้นไทรมากขึ้นเขาก็ได้เห็นร่างของเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งกำลังร้องไห้อยู่บนท่อนไม้ ผมยาวของเธอปรกลงมาบดบังใบหน้าเอาไว้จนหมด
อากาศในยามราตรีช่างหนาวเหน็บเป็นอย่างมาก ด้วยความเป็นห่วงเขานั่งลงข้าง ๆ เธอและถามว่าเธอสบายดีไหม?
เด็กน้อยไม่ตอบ เธอยังคงก้มหน้าก้มตาร้องไห้เบา ๆ
เขาถามว่าเธอมาจากหมู่บ้านข้างหน้าหรือเปล่า? แต่เธอก็ยังคงไม่ตอบ
เขาบอกกับเธอว่าอากาศตอนนี้เริ่มหนาวแล้วและเธอไม่ควรที่จะอยู่สถานที่เปล่าเปลี่ยวนี้เพียงลำพัง ตอนกลางคืนมันน่ากลัวและเธอควรที่จะกลับบ้านได้แล้ว
เมื่อเขาพูดจบประโยคนั้น เธอกลับหยุดร้องไห้ทันที!
ทุกสิ่งทุกอย่างในป่าพลันเงียบสงบลงอย่างน่าประหลาด ไม่มีเสียงใด ๆ เลย แม้แต่เสียงร้องของแมลง
ตอนนั้นเองที่เขารู้สึกถึงสิ่งผิดปกติ ความรู้สึกเย็นยะเยือกแผ่ซ่านไปทั่วทั้งตัว เขามองที่เธอก่อนที่จะรวบรวมความกล้าถามออกไปโดยพยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่นว่า
“เธอเป็นคนหรือเปล่า?” เด็กหญิงยังคงนิ่ง เขาจึงถามอีกว่า “หรือเป็นผี?”
แทนคำตอบ! เด็กหญิงพยักหน้า อากัปกิริยาดังกล่าวทำให้เขาถึงกับตัวสั่น แต่ก็ยังไม่วายกลั่นใจถามคำถามสุดท้ายกับเธอว่า
“ใครทำแบบนี้กับคุณ?”
สิ้นคำถามสุดท้าย เด็กหญิงเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยสีหน้าที่แสดงความโกรธเกรี้ยวอย่างสุดขีด ใบหน้าของเธอน่ากลัวเป็นอย่างมาก เธอชี้นิ้วสีเทาที่แสนซีดเซียวไปยังเขาพร้อมกับกล่าวว่า
“คนขายข้าวปุ้นอย่างเจ้า!!!”
คนขายข้าวปุ้นกรีดนร้องด้วยความหวาดกลัวก่อนที่จะวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็วโดยทิ้งรถเข็นข้าวปุ้นเอาไว้ข้างหลังแล้วไม่กลับมายังบริเวณนี้อีกเลย
คนในพื้นที่เล่าว่า เมื่อนานมาแล้วมีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งถูกฆาตกรรมโดยคนขายข้าวปุ้น ศพของเธอถูกฝังเอาไว้ใต้ต้นไทรคู่หนึ่งและบางครั้งยามเมื่อพระจันทร์อยู่ในจุดกึ่งกลางของท้องฟ้าอาจจะได้พบกับวิญญาณของเธอข้าง ๆ ต้นไทรพร้อมกับรอยยิ้มในขณะที่เสนอขายข้าวปุ้นให้กับคนที่สัญจรผ่านไปมายามราตรี คนที่ไม่รู้เรื่องราวอาจจะเผลอซื้อข้าวปุ้นของเธอได้
แต่.. จะเป็นการดีกว่าที่จะไม่บ่นหากน้ำซุปของข้าวปุ้นชามนั้นเย็นชืด!!!
โพสต์โดย :: กาลนาน
