ลักษณะทางกายภาพที่น่ารู้ของเหล่ามนุษย์หมาป่า

            หากอ้างอิงจากภาพยนตร์และสื่อบันเทิงต่าง ๆ ในปัจจุบันเชื่อว่าคนส่วนใหญ่คงจะมีภาพจำเกี่ยวกับมนุษย์หมาป่าที่ค่อนข้างคล้ายคลึงกัน แต่ถ้าหากย้อนกลับไปถามผู้คนในอดีตภาพเกี่ยวกับมนุษย์หมาป่าของแต่ละยุคสมัยก็จะมีความแตกต่างกันออกไปขึ้นอยู่กับว่าคำถามดังกล่าวเกิดขึ้น ณ ช่วงเวลาใด อย่างไรก็ตาม โดยพื้นฐานแล้วลักษณะทางกายภาพของมนุษย์หมาป่าสามารถที่จะทำการแบ่งออกได้เป็นสามประเภท ดังต่อไปนี้

 

1.หมาป่ามนุษย์ (Wolf-Men)

มนุษย์หมาป่าแบบดั้งเดิมที่ปรากฏตัวในตำนานหลายเรื่องโดยเฉพาะในแถบประเทศเยอรมนีและฝรั่งเศสที่เต็มไปด้วยเรื่องราวของมนุษย์หมาป่ามากมาย มนุษย์หมาป่าบางตนการกลายร่างจะดูเหมือนกับเป็นเพียงมนุษย์ที่มีขนดก ฟันแหลมคมขนาดใหญ่ กรงเล็บยาวและแหลมคม มีพฤติกรรมที่น่ารังเกียจ ชื่นชอบการกินคน (โดยเฉพาะเด็ก ๆ) ในบางกรณีมนุษย์หมาป่าก็จะแสดงความบ้าคลั่งออกมาให้เห็น

 

2.มนุษย์หมาป่า (Man-Wolves)

            มนุษย์หมาป่าที่มีหัว ขนหางและขาของหมาป่า แต่มีช่วงลำตัว แขนและมือของมนุษย์ โดยมีกรงเล็บที่น่าสะพรึงกลัวเป็นรูปลักษณ์ของมนุษย์หมาป่าที่ปรากฏตัวในตำนานเกือบทุกที่ของโลก ซึ่งมีความใกล้เคียงกับมนุษย์หมาป่าในภาพยนตร์ ณ ปัจจุบันมากที่สุด มนุษย์หมาป่าประเภทนี้พบได้บ่อยในทวีปยุโรป โดยเฉพาะประเทศเยอรมนี ฝรั่งเศส อิตาลีและแถบยุโรปตะวันออก

            บางครั้งมนุษย์หมาป่าลักษณะนี้จะไม่มีหาง หูใหญ่ ๆ ของหมาป่าที่ชัดเจนและไม่มีขนโดยปราศจากเหตุผลอย่างชัดเจน ทำให้มนุษย์หมาป่าบางเรื่องราวอาจดูห่างไกลจากรูปลักษณ์ของมนุษย์หมาป่า ถึงแม้จะมีเพียงแค่บางเรื่องราวเท่านั้นที่เหล่ามนุษย์หมาป่าจะมีความผิดปกติเช่นนั้น

 

3.หมาป่า (Wolves)

            มนุษย์หมาป่าประเภทนี้มักจะปรากฏตัวให้เห็นในลักษณะที่เป็นเพียงแค่ “หมาป่าตัวใหญ่มาก” ส่วนใหญ่มักจะเป็นหมาป่าที่ตัวใหญ่อย่างไม่น่าเชื่อ ใหญ่เสียจนผู้คนในช่วงเวลานั้นไม่เคยเห็นมาก่อน บางครั้งมันก็ได้รับการอธิบายว่ามีขนาดใหญ่พอ ๆ กับม้าหรือมากกว่า อย่างไรก็ตาม ในบางเรื่องราวมนุษย์หมาป่าประเภทนี้ก็ปรากฏตัวให้เห็นเป็นหมาป่าขนาดปกติทั่วไปเช่นกัน ซึ่งเป็นเรื่องราวที่มีบันทึกเอาไว้ทั่วไปในหลายภูมิภาคของโลก

           

            ถึงแม้ว่ามนุษย์หมาป่าประเภทต่าง ๆ อาจจะมีลักษณะทางกายภาพที่แตกต่างกันออกไป แต่สิ่งที่เหมือนกันก็คือมนุษย์หมาป่าในตำนานพื้นบ้านมักมีการ “หอน” ที่มีเอกลักษณ์ และมนุษย์หมาป่าจะไม่เห่าเหมือนกับสุนัขบ้านอย่างเด็ดขาด (หมาป่าตามธรรมชาติมีการเห่าบ้าง แต่เสียงของมันจะสั้น หยาบและไม่ต่อเนื่องเหมือนกับสุนัขบ้าน โดยพื้นฐานแล้วพวกมันจะใช้การหอนเพื่อทำการสื่อสารระหว่างกันที่มีความซับซ้อนมากกว่าการเห่า)