เรื่องผีสั้นๆ : เงา

 

            สมัยเรียนอยู่ปี 3 ฉันเข้าร่วมค่ายอาสาพัฒนาชนบทไปช่วยสร้างห้องสมุดให้กับโรงเรียนแห่งหนึ่งในพื้นที่ห่างไกลในป่าของภาคเหนือเป็นเวลา 10 วัน มันเป็นประสบการณ์ชีวิตที่ดีมาก เพราะชาวบ้านให้การต้อนรับและใจดีมาก สิ่งเดียวที่ค่อนข้างแย่คือที่นี่ไม่มีไฟฟ้าใช้ตลอดเวลาหากจำเป็นจริงๆชาวบ้านก็จะปั่นไฟฟ้าใช้

            พวกเราผู้หญิงได้พักในห้องเรียนไม้หลังเล็กๆ ส่วนพวกผู้ชายนอนเต้นท์กันอยู่ริมสนามฟุตบอล ในตอนกลางคืนที่โรงเรียนจะมีหลอดไฟเล็กๆเพียงสองดวงที่ใช้พลังงานจากแสงอาทิตย์อยู่ในอาคารเรียนกับห้องน้ำเท่านั้น คืนหนึ่งในขณะที่เพื่อนๆออกไปทำกิจกรรมรอบกองไฟร่วมกับเด็กๆในหมู่บ้านอย่างสนุกสนาน ฉันรู้สึกไม่สบายเลยขอตัวกลับมานั่งพักอยู่ที่ห้องเรียนเพียงลำพัง แล้วหยิบหนังสือที่พกมาด้วยอ่านฆ่าเวลาเพื่อให้ง่วงจะได้เข้านอน ฉันอ่านหนังสืออยู่เพลินๆ ก็รู้สึกเหมือนกับมีใครบางคนอยู่ในห้องด้วย แต่พอวางหนังสือแล้วมองไปรอบๆห้องก็ไม่มีใครสักคน

            ฉันพยายามทำใจกล้าไม่คิดถึงเรื่องเหนือธรรมชาติแล้วอ่านหนังสือต่อ สักพักฉันได้ยินไม้บริเวณทางเดินของอาคารลั่นเอี๊ยดอาด! เหมือนกับกำลังมีคนเดินมา ฉันปิดหนังสือแล้วหันไปมองที่ประตู แล้วก็ต้องรู้สึกโล่งใจเมื่อเห็นว่าเป็นเพียงเพื่อนสาวคนสนิทที่เดินผ่านเข้ามาในห้อง ฉันเลยเปิดหนังสืออ่านต่อ แต่แล้วก็ต้องรู้สึกผิดปกติ เพราะปรากฏว่าเธอยืนนิ่งอยู่ที่ประตูแล้วจ้องมาที่ฉันโดยไม่ยอมเข้ามาในห้อง

            “มีอะไรหรือเปล่า!?” ฉันหันไปถาม

            เพื่อนของฉันนิ่งอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนที่จะพูดเบาๆขึ้นมาด้วยเสียงที่สั่นเครือว่า

            “แก... ทำไมแกมีเงาสองอัน!?”

            สิ้นคำของเธอ ฉันหันไปมองที่ด้านหลังของตัวเอง หลอดไฟบนผนังทำให้เกิดเงาของฉันทอดยาวไปบนกำแพงห้อง แต่ในขณะที่ดวงไฟดังกล่าวมีเพียงดวงเดียว

            แล้วทำไมเงาของฉันกลับมีสองอัน ทอดยาวไปในทิศทางตรงกันข้าม!? และเงาที่ผิดปกตินั้น เหมือนกำลังลุกยืนอยู่ ทั้งที่ฉันกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้!!!