“การทดลองอดนอนอันน่าสะพรึงกลัว” เมื่อผู้คนถูกบังคับห้ามนอนหลับหลายสัปดาห์นำพาความสยองเกิดขึ้น ตำนานเมืองชวนสยองของประเทศรัสเซีย

             ทุกคนทราบกันดีว่าการนอนหลับเป็นเรื่องสำคัญสำหรับมนุษย์ การนอนหลับในเวลาที่เพียงพอช่วยให้ร่างกายได้รับการพักผ่อนเพื่อใช้เป็นพลังในการทำงานในวันถัดไป

            แต่.. ถ้าหากเมื่อไหร่ก็ตามที่ไม่ได้นอนหลับเอย่างเหมาะสมติดต่อกันเป็นระยะเวลานาน มันอาจสร้างผลกระทบต่อสภาพร่างกายและจิตใจอย่างมากเลยทีเดียว

            ตำนานเมืองที่น่าขนลุกในวันนี้ เป็นเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับเหล่านักวิทยาศาสตร์ชาวรัสเซียที่พยายามทำการทดลองเพื่อทำให้คนตื่นอยู่เป็นระยะเวลานานหลายสัปดาห์ พร้อมกับผลลัพธ์ที่แสนน่าขนลุก!?

 

ตำนานเมืองชวนสยองเกี่ยวกับการทดลองการนอนหลับ

            ช่วงปลายปี 1940 ชายห้าคนที่ถูกจับกุมในข้อหาเป็นศัตรูกับรัฐบาลรัสเซียได้ถูกเลือกให้เข้าร่วมการทดลองที่เกี่ยวกับการอดนอน โดยมีเป้าหมายเพื่อการทดลองใช้ก๊าซในปริมาณเล็กน้อยที่เชื่อว่าจะช่วยขจัดความต้องการนอนหลับของมนุษย์!?

            พวกเขาถูกพาไปขังเอาไว้ในสภาวะแวดล้อมที่ปิดสนิท ทำการสื่อสารระหว่างผู้เข้าร่วมกันการทดลองกับนักวิจัยผ่านทางไมโครโฟนเท่านั้น อย่างไรก็ตาม ในสถานที่ทดลองพวกเขาได้รับหนังสือสำหรับแก้เบื่อ ห้องน้ำ น้ำประปาและอาหารที่เพียงพอในการใช้ชีวิตหนึ่งเดือนเต็ม พร้อมกับเตียงสำหรับเด็กที่ปราศจากผ้าปูที่นอน!!!

 

การทดลองอดนอน 3 วันแรก

            ทุกอย่างดูเหมือนว่าการทดลองจะผ่านไปได้ด้วยดี เพราะนักโทษได้รับคำมั่นสัญญาเท็จว่าถ้าหากให้ความร่วมมือกับการทดลองและไม่นอนหลับเป็นเวลา 30 วัน จะได้รับการปล่อยตัว ในขณะเดียวทุกการกระทำและการสนทนาของพวกเขาได้รับการบันทึกเอาไว้ เมื่อทำการปล่อยก๊าซเข้าไปในห้อง นักวิจัยสังเกตเห็นว่าเหล่านักโทษเริ่มเปิดใจเกี่ยวกับบาดแผลในอดีตของตัวเอง

 

การทดลองอดนอนวันที่ 4

            การสนทนาระหว่างทั้งสองฝ่ายเริ่มเงียบหายไป...

 

การทดลองอดนอนวันที่ 5

            นักโทษเริ่มแสดงอาการหวาดระแวง พร่ำบ่นถังเหตุการณ์ในอดีตและการตัดสินใจที่ทำให้เขามาอยู่ที่นี่ หลังจากนั้นแทนที่พวกเขาจะพูดคุยกับนักวิจัยก็เปลี่ยนมาเป็นการกระซิบแทน เหมือนกับคิดว่าจะได้รับความไว้ใจจากนักวิจัยมากขึ้นถ้าหากทรยศเพื่อนของตัวเองด้วยการใส่ความกันเอง

 

การทดลองอดนอนวันที่ 10

            มีเสียงกรีดร้องในห้องทดลองดังขึ้นอย่างยาวนานกว่า 3 ชั่วโมง นักโทษคนหนึ่งวิ่งกลับไปมาอยู่ในห้อง หลังจากที่กรีดร้องอย่างบ้าคลั่งอยู่นานในที่สุดเสียงของเขาก็เริ่มเบาลง กลายเป็นเสียงร้องแหลม จนแพทย์ต้องเข้ามาดูแลแล้วซ่อมแซมเส้นเสียงที่ฉีกขาดของเขา

            แต่.. สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ นักโทษคนอื่นในห้องกลับไม่ตอบสนองต่อเสียงกรีดร้องอันน่ากลัวแม้แต่น้อย!?

            หลังจากนั้น บรรดานักวิจัยก็ไม่ได้ยินเสียงอะไรจากในห้องอีกเลย...

 

การทดลองอดนอนวันที่ 14

            นักวิจัยได้ทำในสิ่งที่ไม่ได้อยู่ในแผนการ พวกเขาใช้อินเตอร์คอมในการหาคำตอบจากนักโทษ พร้อมกับพยายามหว่านล้อมว่าพวกเขาจะได้รับอิสรภาพถ้าหากให้ความร่วมมือ แต่นักโทษกลับสบถกลับมาว่า พวกเขามไม่ต้องการอิสรภาพแล้ว!?

 

การทดลองอดนอนวันที่ 15

            นักวิจัยได้ทำการดูดเอาก๊าซที่อยู่ในห้องออกแล้วแทนที่ด้วยอากาศบริสุทธิ์ แต่นักโทษกลับเรียกร้องขอก๊าซกลับมาอีกครั้ง ทหารเข้าไปในห้องขังและพบว่ามีนักโทษเพียง 4 คน ที่ยังหายใจอยู่ พวกเขาไม่ได้แตะต้องอาหารมานานกว่า 5 วัน อีกทั้งร่างของนักโทษที่เสียชีวิตมีชิ้นส่วนของเนื้อหายไปจากบริเวณต้นขาและหน้าอก ต่อมาพบว่าท่อระบายน้ำเกิดการอุดตันทำให้ห้องขังถูกน้ำท่วมขังสูงถึง 4 นิ้ว

            นักโทษที่เหลือมีบาดแผลที่ผิวหนังและเนื้อหายไป บาดแผลเหล่านั้นดูเหมือนว่าจะเกิดขึ้นจากการทำร้ายตัวเองเป็นส่วนใหญ่ ภาพที่น่าสยดสยองเหล่านี้ทำให้แม้แต่เหล่าทหารที่มากประสบการณ์ยังกลัวที่จะนำศพออกไป

            เมื่อพวกเขาพยายามนำนักโทษออกไปกลับทำให้นักโทษคลั่ง ก้าวร้าวและรุนแรง จนทำให้มีนักโทษอีกคนเสียชีวิตในกระบวนการนี้ เมื่อนักโทษถูกถามว่าทำไมถึงแสดงพฤติกรรมเช่นนั้น พวกเขากลับตอบกลับอย่างเยือกเย็นว่า “ฉันต้องตื่นอยู่!”

            หลังจากนั้นไม่นาน ทหารได้สังหารนักโทษจนเหลือเพียงคนเดียว เมื่อนักวิจัยถามนักโทษว่า “คุณคืออะไร!?” นักโทษตอบด้วยรอยยิ้มว่า “เราคือคุณ” หลังจากนั้นนักวิจัยได้ยิงนักโทษเข้าที่หัวใจ ก่อนสิ้นลมนักโทษคนสุดท้ายจากการทดลองอันเหี้ยมโหดได้กล่าวว่า “ใกล้แล้ว.. ใกล้ถึงอิสรภาพ”