เรื่องผีสั้นๆ “สาวน้อยชุดขาว”

 

            ฉันทำงาน ณ บริษัทแห่งหนึ่งในต่างจังหวัดทางภาคเหนือ... ออฟฟิศของเราตั้งอยู่ในซอย ค่อนข้างลึกพอสมควรจากถนนใหญ่

            คืนหนึ่ง ฉันทำงานล่วงเวลาจนถึง 23.00 น.

            พอเดินออกมาจากออฟฟิศ ฉันพบว่าถนนทั้งเส้นเปลี่ยวไร้ผู้คน มีเพียงไฟถนนที่อยู่ห่างกันพอสมควรส่องแสงสว่างพอให้เห็นทางเดิน แม้มันจะดูวังเวง แต่มันก็เป็นทางเดียวที่ฉันจะสามารถเดินกลับหอพักที่อยู่ห่างออกไปประมาณ 2 กม.

            ฉันพยายามปลุกใจตัวเองให้กล้า แล้วออกเดินไปบนถนนที่เงียบสนิทเพียงลำพัง

            ขณะที่กำลังเดินไปได้คราวครึ่งทาง ฉันก็ได้ยินเสียงผิดปกติบางอย่างดังขึ้นจากด้านหลัง

            “คลิก คลิก คลิก....”

            เสียงนั้น ฟังดูเหมือนกับรถจักรยาน ฉันเลยหันกลับไปมอง

            ข้างหลังของฉันมีเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง สูงประมาณเอวฉันสวมเชื้อเชิ้ตสีขาวกับกระโปรง กำลังเดินจูงรถจักรยานคันใหญ่มาตามถนนที่มืดสลัว โดยมีสุนัขสีดำสนิทตัวใหญ่เกือบเท่าเธอเดินอยู่ข้างๆ

            แต่... สิ่งที่ทำให้เลือดในตัวของฉันเย็นเฉียบ คือ สาวน้อยคนนั้น ไม่มีใบหน้า!!!

            ในขณะที่กำลังตกใจอยู่ ทั้งสองก็เร่งฝีเท้าขึ้น เสียง คลิก! ของจักรยานก็ถี่ขึ้น เหมือนกับพวกเขากำลังพยายามย่นระยะเข้ามาหา

             ฉันรีบหันกลับไปเดินต่อโดยเพิ่มความเร็วขึ้น แต่ไม่ได้วิ่ง เสียงนั้นยังคงไล่หลังมาเรื่อยๆ และหยุดเงียบหายไปเมื่อฉันเดินเข้าไปในอพาร์ตเมนท์ที่อยู่ใกล้กับปากซอย

            หลังจากวันนั้น... ฉันก็ซื้อรถจักรยานยนต์ทันที เผื่อเอาวันไหนฉันต้องอยู่ทำงานดึกจะได้ไม่ต้องเผชิญหน้ากับ “เด็กหญิงไร้หน้าคนนั้นอีก”....