สึราระ ออนนะ (Tsurara onna) หญิงสาวแห่งน้ำแข็งย้อย ภูตผีโฉมงามที่มาพร้อมกับความตายในฤดูหนาวของประเทศญี่ปุ่น

สึราระ ออนนะ (Tsurara onna) เป็นภูตหญิงสาวงดงามที่เกิดขึ้นจากความเหงาของเหล่าชายโสดในช่วงฤดูหนาว เมื่อชายคนใดจ้องมองที่เสาน้ำแข็งอันสวยงามที่ห้อยลงมาจากหลังคาพร้อมรำลึกถึงความเหงาสุดขั้วหัวใจ สิ่งเหล่านี้อาจทำให้สึราระ ออนนะปรากฏตัวออกมาหลังจากนั้นไม่นานนัก

โดยพื้นฐานแล้วสึราระ ออนนะจะดูเหมือนกับผู้หญิงธรรมดาและสวยมากเป็นพิเศษ ส่วนพฤติกรรมจะคล้ายกับเจ้าหญิงหิมะ ที่จะปรากฏตัวให้เห็นเฉพาะช่วงฤดูหนาว ยามเมื่ออากาศอบอุ่นขึ้นจนไม่สามารถเกิดน้ำแข็งย้อยห้อยลงมาจากหลังคา พวกมันก็จะหายไปพร้อมกับอากาศอันหนาวเย็น...

 

ต้นกำเนิดของสึราระ ออนนะ

            ถึงแม้ว่าสึราระ ออนนะจะมีต้นกำเนิดมาจากความเหงาและความหนาวเย็น แต่สึราระ ออนนะก็สามารถสร้างความอบอุ่นได้ด้วยความรัก มีเรื่องราวมากมายที่เกี่ยวกับสึราระ ออนนะเกิดหลงรักมนุษย์และแต่งงานกัน อย่างไรก็ตาม เรื่องราวแห่งความรักเหล่านี้มักจบลงด้วยโศกนาฎกรรม เมื่อฤดูใบไม้ผลิมาเยือนเจ้าสาวแสนสวยก็จะหายตัวไปอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ ทิ้งให้ฝ่ายชายเกิดความสับสน ตรอมใจและเมื่อฤดูหนาวกลับมาเยือนอีกครั้ง ทั้งคู่อาจได้พบกันอีก ทว่าเรื่องราวอาจจบลงไม่สวยนัก

 

การสังเกตว่าผู้หญิงคนใดคือสึราระ ออนนะ!?

            เนื่องจากพื้นฐานของสึราระ ออนนะมีลักษณะและพฤติกรรมที่เหมือนกับผู้หญิงทั่วไปอย่างมาก ทำให้เป็นเรื่องยากที่บอกว่าผู้หญิงคนใดคือสึราระ ออนนะ แต่ก็ยังพอมีสัญญาณเตือนที่ช่วยบ่งบอกบ้าง เช่น การไม่เต็มใจที่จะอาบน้ำ เป็นต้น

            กรณีนี้ มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่ยอมอาบน้ำ ทำให้เกิดการทะเลาะกับสามีจนกระทั่งเธอยอมเข้าไปอาบน้ำในที่สุด อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นว่าภรรยาเข้าไปอาบน้ำเป็นเวลานานมากแล้วไม่ยอมกลับออกมาสักที สามีจึงเข้าไปตามและพบเพียงเศษน้ำแข็งขนาดเล็ก 2-3 ก้อน ลอยอยู่ในอ่างอาบน้ำและเขาก็ไม่เคยพบภรรยาของตัวเองอีกเลย

 

ตำนานที่น่าสนใจของสึราระ ออนนะ

            เรื่องราวของสึราระ ออนนะเกิดขึ้นทั่วประเทศญี่ปุ่น ในจังหวัดที่มีหิมะตก อย่างไรก็ตาม เรื่องเล่าเหล่านี้มักจะมีลักษณะคล้ายกัน 2-3 แบบ คือ “ความรัก การแต่งงานและการทรยศ” ดังเช่นเรื่องราว ดังต่อไปนี้

            ในจังหวัดนิกาตะ มีชายหนุ่มโสดคนหนึ่งมองออกไปนอกหน้าต่างบ้านในคืนที่มีหิมะตกและหนาวเหน็บพลางชื่นชมฉากฤดูหนาวที่สวยงาม ตอนนั้นเองที่เขาคิดในใจว่าหากได้พบกับภรรยาคนงามที่ราวกับหยาดน้ำแข็งที่ห้อยลงมาจากหลังคาบ้านจะสุขใจเพียงใด

            ทันใดนั้นเอง เขาก็ได้ยินเสียงเคาะประตูบ้าน พร้อมกับมีเสียงของผู้หญิงที่สวยงามและใส่สะอาดราวกับน้ำแข็งร้องขอที่พักเนื่องจากพายุหิมะภายนอกรุนแรงมากจนเกินไป แน่นอนว่าชายหนุ่มยอมรับและเขาก็พบว่าหญิงสาวคนนั้นงดงามอย่างมาก ทำให้เขาพยายามอย่างหนักที่จะรับรองเธอให้ดีที่สุดและมีความสุขมากที่สุด

            หลายเดือนต่อมา หญิงสาวก็ยังคงอาศัยอยู่กับชายหนุ่ม ดูเหมือนว่าเธอจะตกหลุมรักเขาจนลืมการเดินทางไปอย่างสิ้นเชิง ในที่สุดพวกเขาก็แต่งงานกันและมีความสุขร่วมกันอย่างมาก

            เช้าวันหนึ่งในช่วงฤดูใบไม้ผลิมาเยือน เธอได้ออกไปซื้อของและไม่กลับมาอีกเลย เขายังคงเฝ้ารอภรรยาทุกคืนและออกค้นหาทุกที่ เฝ้าถามทุกคน แต่กลับไม่มีวี่แววของเธอ ในที่สุดเขาก็พยายามยอมรับความจริงอันแสนเจ็บปวดว่าเธอได้ทิ้งเข้าไปแล้ว เมื่อเวลาช่วยรักษาหัวใจที่แตกสลายได้สำเร็จ เขาก็แต่งงานกับหญิงสาวในหมู่บ้านเดียวกัน

            ในฤดูหนาวต่อมา ในช่วงที่มีพายุหิมะพัดผ่าน ชายหนุ่มมองออกไปนอกหน้าต่าง จ้องมองไปยังแท่งน้ำแข็งที่ห้อยลงมาจากหลังคาบ้าน ทันใดนั้นเองก็มีเสียงเคาะประตู เขาตกใจมากที่พบว่าภรรยาของตัวเองกลับมาแล้ว ท่ามกลางความสับสน เธอตัดพ้อว่าชายหนุ่มไม่รักษาสัญญาว่าจะรักเธอตลอดไปและไปแต่งงานใหม่แล้วหนีออกจากบ้านไป

            เขารีบตามเธอออกไป ตอนนั้นเองที่ภรรยาใหม่ได้ยินเสียงคนคุยกันจึงออกมาดู ทันใดนั้นเองก็มีเสียงกรีดร้องดังขึ้น เมื่อภรรยาใหม่วิ่งออกมาดู เธอก็พบว่าสามีของตัวเองนอนเสียชีวิตอยู่ ณ ล้านหน้าบ้าน จากการถูกแท่งน้ำแข็งขนาดใหญ่ตกลงมาจากหลังคาแทงทะลุสมองของเขาเข้าพอดี...