เรื่องผีสั้นๆ : กรีดร้อง!

 

            ปัง! ปัง! ปัง....

            ประตูบ้านของผมถูกทุบ พร้อมกับมีเสียงกรีดร้องอย่างเสียสติของคนทุบดังอย่างต่อเนื่องมาอย่างยาวนานหลายชั่วโมงแล้ว แต่ผมยังคงนั่งนิ่งอยู่ที่บันไดบ้าน ดวงตาเหม่อมองไปที่ประตูที่สั่นสะเทือนเป็นจังหวะโดยที่ไม่คิดจะลุกไปเปิดแม้แต่น้อย เพราะผมรู้ดีว่าคนที่ทุบประตูอย่างเอาเป็นเอาตายนั้นคือ “แม่” ของผมที่กำลังโกรธเกรี้ยวอยากที่จะเข้ามาในบ้านอย่างสุดฤทธิ์

            ผมสวมหูฟังแล้วเร่งเสียงเพลงในสมาร์ตโฟนให้ดังที่สุดเพื่อกลบเสียงทุบประตู เพราะดูเหมือนว่าเธอจะไม่ยอมรามือหรือสงบลงในเร็วๆนี้อย่างแน่นอน ซึ่งมันก็ไม่แปลก

             “เธอกำลังโกรธจัดที่ผมฆ่าเธอไปวันก่อน!”