เรื่องผีสั้นๆ “อย่าเปิดประตูบานนั้น”

 

            มีข่าวลือโรงพยาบาลที่ฉันทำงานอยู่ว่าในบางครั้ง เมื่อเข้าไปในห้องดับจิตจะได้ยินเสียงเคาะจากในช่องเก็บศพ..

            ฉันคิดว่ามันเป็นเพียงแค่เรื่องสยองขวัญที่ค่อนข้างไร้สาระ เหมือนกับพวกตำนานเมืองที่เอาไว้เล่าหลอกกันเวลาไปออกแคมป์

            .

            ช่วงหัวค่ำของวันหนึ่ง ฉันเอาเอกสารไปให้กับแพทย์นิติเวชที่ห้องดับจิต ในขณะที่เขากำลังนั่งเซ็นเอกสารเพื่อให้ฉันนำกลับไปด้วย อยู่ๆฉันก็ได้ยินเสียงเคาะจากในช่องเก็บศพที่อยู่ใกล้ๆ!?

            ฉันยืนตัวแข็งทื่อกับสิ่งที่ได้ยินอย่างไม่คาดฝัน..!!

            แต่.. สิ่งที่ทำให้ฉันขนลุกมากกว่า คือ แพทย์นิติเวชคนนั้นจับที่แขนของฉัน เขามองตรงมาที่ดวงตาของฉันแล้วถามว่า

            “คุณได้ยินเสียงนั่นไหม!?”

            ฉันถามเขาอย่างแผ่วเบาว่า เวลาที่ได้ยินเสียงนั้น เขาเคยเปิดดูข้างในช่องเก็บศพหรือเปล่า!?

            เขาส่ายหน้า.. ก่อนจะตอบด้วยเสียงเบาราวกระซิบว่า

            “ไม่มีทาง..”