เรื่องผีสั้นๆ “ผู้มาเยือนสองครั้ง”
ตอนอายุประมาณ 9 ขวบ...
ฉันนอนอ่านหนังสือเล่นอยู่บนเตียงนอน โดยแม่นอนงีบหลับช่วงบ่ายอยู่ข้างๆ
สมาธิของฉันหยุดลงเมื่อได้ยินเสียงคนเปิดประตูบ้านชั้นล่าง เลยปิดหนังสือแล้วเดินลงบันไดไปดู เมื่อลงไปได้ประมาณครึ่งทาง ฉันเห็นพ่อกำลังเดินไปตามโถงทางเดินโดยไม่ได้เปิดไฟ มีเพียงแสงลอดเข้ามาผ่านทางหน้าต่างพอให้เห็นสลัวเท่านั้น
ตอนนั้น... ฉันน่าจะเอะใจสักนิดว่า ทุกครั้งที่พ่อกลับมาบ้านมักจะเปิดไฟสว่างเสมอ!
“สวัสดีค่ะพ่อ” ฉันทักพ่อ แล้วปีนกลับขึ้นบันไดไป เพื่อปลุกแม่บอกว่าพ่อกลับมาแล้ว
แม่งัวเงียตื่นขึ้นมา แต่เธอก็งุนงงและบอกว่าเป็นไปไม่ได้เพราะมันเร็วเกินไปที่จะเลิกงาน และแม่ไม่ได้ยินเสียงประตูรั้วเปิด
ฉันเถียงกับแม่ว่าเห็นพ่อจริงๆ และเพื่อเป็นการพิสูจน์ ฉันเลยกลับลงไปข้างล่าง ใช้เวลากว่า 5 นาที ตามหาพ่อจนทั่ว
แต่.. ปรากฏว่า ฉันไม่พบพ่อ บ้านชั้นล่างว่างเปล่า!?
แม้จะสับสนกับสิ่งที่เห็น ฉันก็กลับไปที่ห้องนอนแล้วอ่านหนังสือต่อ
ประมาณหนึ่งชั่วโมงต่อมา ฉันได้ยินเสียงประตูบ้านเปิดอีกครั้ง พอเดินลงไปดูคราวนี้ ไฟข้างล่างเปิดอยู่และฉันเห็นพ่อเดินอยู่ชั้นล่าง
เพื่อความมั่นใจ ฉันเลยเดินไปตามแม่ลงมาข้างล่าง แต่.. ปรากฏว่าเราไม่พบพ่อเลย!?
ด้วยความสงสัย แม่เลยพาฉันลงมารอพออยู่ชั้นล่าง และราวหนึ่งชั่วโมงต่อมา เสียงประตูรั้วบ้านก็ดังขึ้น รถยนต์ของพ่อวิ่งเข้ามาจอด และพ่อก็เปิดประตูบ้านเข้ามาพร้อมกับใบหน้ายิ้มแย้ม
แล้ว... พ่ออีกสองคนที่ฉันเห็นก่อนหน้านี้ เป็นใครกัน!?
