เรื่องผีสั้นๆ: รูปถ่าย

            วันหนึ่งหลังจากที่ทำงานหนักมาตลอดทั้งวัน ผมฝ่ารถติดและฝนที่โปรยปรายกลับมาถึงบ้านได้สำเร็จ ด้วยความเหนื่อยล้า ผมถอดรองเท้าวางถอดรองเท้าไว้ที่หน้าประตูและโยนเนคไทที่รัดคอชวนอึดอัดมาตลอดทั้งวันไปไว้บนโต๊ะทานข้าวก่อนที่จะเอนกายลงบนโซฟาตัวโปรดในห้องนั่งเล่น ความนุ่มสบายของมันทำราวกับกำลังดูดวิญญาณออกไปจากร่างชวนให้เคลิบเคลิ้มอยากหลับไปเสียตอนนั้น

            ก่อนที่จะเผลอหลับไปจริงๆ... ผมสังเกตเห็นรูปถ่ายใบหนึ่งวางอยู่บนโต๊ะรับแขกหน้าโซฟา ด้วยความสงสัยเลยเอื้อมหยิบมันมาขึ้นมาดู มันเป็นรูปของภรรยาของผมกำลังยิ้มและอุ้มลูกน้อยอยู่ในมืออย่างมีความสุข

            ทันทีที่เห็นรูปนั้น... ขนทั่วกายผมลุกซู่ขึ้นมาทันที!

            มันเป็นความรู้สึกที่ยากเกินบรรยาย เพราะผมไม่รู้ว่าควรจะเริ่มกลัวจากองค์ประกอบใดของรูปดี!?

            กลัวที่ได้เห็นรูปของภรรยาที่เสียชีวิตไปเมื่อหลายปีก่อน!?

             กลัวที่ได้เห็นรูปของลูกน้อยที่ไม่ได้เกิดขึ้นมาจริง!?

            หรือ....ควรกลัวใครบางคนที่แอบเข้ามาในบ้านเพื่อวางรูปนี้เอาไว้!?