“มานานังกัล” กระสือล่าทารก แห่งฟิลิปปินส์

                    ถ้าหากกล่าวถึง “ผีกระสือ” เชื่อว่าคนส่วนใหญ่คงร้อง อ๋อ..... กันเสียงยาว เพราะคุ้นเคยกันดีกับภาพลักษณ์ชวนสยองที่ปรากฏตัวเพียงหัวกับไส้ ส่องแสงเรืองรองออกหากินของสด ของคาว ของโสมมในตอนกลางคืน แต่ที่จริงแล้วในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีหลายตำนานเกี่ยวกับผี ปีศาจ ที่มีความคล้ายกับผีกระสือในประเทศไทยอย่างมาก ซึ่งหนึ่งในผีเหล่านั้นถูกเรียกว่า “มานานังกัล” (Manananggal)   ที่โด่งดังที่สุด และขยันปรากฏตัวหลอกหลอนชาวฟิลิปปินส์ให้ขนหัวลุกมานานหลายศตวรรษเลยทีเดียว...

ภาพจาก : http://gg.gg/f3c4i

มานานังกัล ปีศาจเลือดสาด

            มานานังกัล มีความหมายในภาษาตากาล็อกว่า การ “ถอด” หรือ “แยกร่าง” โดยไม่ตาย จัดอยู่ในกลุ่มของปีศาจ “ดูดเลือด” โดยมักรูปกายภายนอกเป็นหญิงสาวหน้าตาดี ใช้ชีวิตประจำวันตามปกติเหมือนกับคนทั่วไป แต่เมื่อตกกลางคืนทุก 3-5 วัน มานานังกัลจะออกหากิน ด้วยการเปลือยกายให้เห็นขนที่ขึ้นดกทั้งตัว ดวงตาเบิกกว้าง เผยเขี้ยวแหลมมันขลับยาวแหลม นิ้วเปลี่ยนเป็นกรงเล็บยาวคม ลิ้นยาวๆที่มีขนาดเล็กมาก พร้อมกับดันปีกที่มีลักษณะเหมือนกับค้างคาวขนาดใหญ่ออกมาจากหลัง แล้วทำการถอดลำตัวด้านบนออก ปล่อยท่อนล่างตั้งแต่ต่ำกว่าหน้าอกลงไปไว้ที่พัก ฟังดูคล้ายกับผีกระสือของประเทศไทย แต่มานานังกัลร้ายกว่าเพราะยังคงเหลือลำตัวท่อนบน มีสองมือ สองแขนครบครันให้พร้อมสร้างความสยดสยอง...

            จมูกของมานานังกัลมีความไวต่อกลิ่นประจำเดือนเป็นพิเศษ เมื่อมันได้กลิ่นก็จะกระพือปีกพากร่างกายท่อนบนบินไปยังที่พักของผู้หญิงเหล่านั้นพร้อมกับมีไส้ยาวห้อยโตงเตงชวนสยดสยองระคนชวนพรั่นพรึง เมื่อถึงที่หมาย มานานังกัลจะลอยอยู่ด้านนอกของหน้าต่าง จากนั้นใช้มนต์สะกดเหยื่อเอาไว้ไม้ให้รู้สึกตัว แล้วแลบลิ้นที่ยาวยืดสอดไปตามรอยแตกของฝาผนัง ร่องหน้าต่างเข้าไปเลียบริเวณอวัยวะเพศเพื่อกินเลือดประจำเดือน บ้างว่ามานานังกัลออกล่าเหยื่อด้วยการโฉบเข้าดูเลือดเหยื่อ

           ภาพจาก : https://kilipic.pw/hostile-mythical-creatures.html

                 ถึงแม้ว่าอาหารหลักของมานานังกัลจะเป็นประจำเดือนของผู้หญิงที่หาได้ไม่ยาก แต่อาหารรสโอชาที่มานานังกัลโปรดปรานมากที่สุดคือ “ตัวอ่อนเด็กทารก” ที่อยู่ในท้องของแม่ ถ้าหากมันพบกับคนที่กำลังตั้งครรภ์อยู่ ก็จะใช้ลิ้นยาวสอดเข้าไปในมดลูก แล้วรัดดึงเอาตัวอ่อนทารกออกมา จากนั้นจะใช้ลิ้นเจาะเข้าไปในผิวหนังแล้วทำการดูดเลือดทารกจนกว่าจะหมด พร้อมควักช่องอกเพื่อตวัดเอาหัวใจดวงน้อยออกมากินเป็นการปิดฉากบัญชีความสยอง ก่อนเหลือซากของเด็กทารกแห้งเหี่ยวทิ้งเอาไว้ระหว่างขาให้ผู้เป็นแม่ตรอมใจเล่น บางตำนานเล่าว่ามานานังกัลบางครั้งทำการพ่นของเหลวใส่ปากของผู้หญิงตั้งครรภ์ เพื่อทำลายเด็กในท้อง และยังชื่นชอบการกินลูกไก่เป็นอย่างมาก แต่ถ้าหากหาเหยื่อไม่ได้จริงๆ มานานังกัลจะจับสัตว์ขนาดเล็กกินเป็นอาหาร นอกจากนี้ยังเชื่อว่ามานานังกัล มักปรากฏตัวพร้อมกับ “นกติ๊กติ๊ก” (Tiktik Bird) โดยเจ้านกตัวนี้จะทำหน้าที่คล้ายกับเป็นผู้ช่วยสร้างความสับสนให้กับเหยื่ออีกด้วย

มานานังกัล นักล่อลวงบุรุษ

            คนทั่วไปเข้าใจว่าเหยื่อของมานานังกัลมีเฉพาะผู้หญิงกับเด็กทารกเท่านั้น แต่ที่จริงแล้วมานานังกัลก็พร้อมที่จะล่าเหยื่อชายเช่นกัน เพียงแต่การออกล่าจะแตกต่างจากผู้หญิงอย่างสิ้นเชิง เพราะมานานังกัลจะใช้ความสวยงามในยามที่เป็นมนุษย์เป็นเหยื่อล่อให้ผู้ชายหลงใหล จนเผลอตามไปยังสถานทีส่วนตัวหรือที่เปลี่ยว จากนั้นก็จะลงมือแหวกกินตับและหัวใจของชายเคราะห์ร้ายเหล่านั้นทั้งเป็น

ภาพจาก : https://www.wattpad.com/story/95920180-manananggal

มานานังกัล เกิดขึ้นจากอะไร?

            การถือกำเนิดของมานานังกัลไม่ชัดเจน แต่ชาวฟิลิปปินส์เชื่อว่าคนที่กลายมาเป็นมานานังกัลนั้น เกิดจากการใช้เวทมนต์ดำแบบพิเศษ จากนั้นทำการเจิมตัวเองด้วยน้ำมัน และที่สำคัญคือต้องครอบครองไข่ที่มี “ลูกเจี๊ยบสีดำ” ทำให้หลายคนเชื่อว่าในร่างกายของมานานังกัลมีลูกเจี๊ยบสีดำ อาศัยอยู่ ลูกเจี๊ยบตัวนี้จะจิกกินอวัยวะภายในของร่างที่มานานังกัลสิงอยู่ไปเรื่อยๆ จนกว่าจะตาย

ใครเป็นมานานังกัลสังเกตอย่างไร?

            ถึงแม้ว่าภายนอกของมานานังกัลในตอนกลางวันจะดูเหมือนกับมนุษย์จนแยกไม่ออก แต่สามารถสังเกตความผิดปกติได้ว่าใครเป็นมานานังกัลยามเมื่อพูดคุยกัน หากมานานังกัลพูดคุยกับใครพวกมันจะไม่ยอมสบตาด้วย และมักมีอากรเฉื่อยชา เซื่องซึม ดูอ่อนแรงในตอนกลางวัน แต่กลับสดชื่น แข็งแรง สดใสราวกับเป็นคนละคนในเวลากลางคืน นอกจากนี้มานานังกัลยังมีกลิ่นสาบออกมาจากร่างกายอยู่เสมอ ทั้งที่เป็นหญิงสาวหน้าตาดี ที่ไม่น่าปล่อยเนื้อตัวให้สกปรกส่งกลิ่นเหม็นได้

ภาพจาก http://gg.gg/f3ccy

จุดอ่อนและการป้องกันมานานังกัล

            มานานังกัล มีจุดอ่อนสำคัญคือ ระยะในการถอดร่างเปลี่ยนจากมนุษย์กลายเป็นปีศาจร้ายทำได้ในระยะจำกัดประมาณ 50 เมตร เท่านั้น ทำให้เวลาออกหากินพวกมันต้องหาทางเข้าไปอยู่ให้ใกล้กับเหยื่อให้มากที่สุด และหากมีคนค้นพบร่างท่อนร่างของมันเข้าในระหว่างที่ออกหากินก็จะเสี่ยงกับการถูกฆ่าได้เช่นกัน  ด้วยการนำเกลือหรือกระเทียมมาทำการทาลงไปในส่วนท่อนล่างที่ถอดตัวออกไป ทำให้ผิวบริเวณนั้นเกิดการลุกไหม้จนมานานังกัลไม่สามารถต่อตัวกลับเป็นมนุษย์ได้ เมื่อรุ่งสางมาเยือนพวกมันก็จะถึงฆาตแห้งเหี่ยวตายไปเอง หรืออีกวิธีหนึ่งคือนำร่างท่อนล่างของมานานังกัลไปซ่อนจนกระทั่งเช้า มันก็จะตายจากการถูกแสงแดดแผดเผาจนเป็นจุล

ภาพจาก : http://gg.gg/f3c96

            ในภูมิภาควิซายัน ของประเทศฟิลิปปินส์เชื่อกันว่า การแขวนกระเทียมเอาไว้ที่ประตูหรือหน้าต่างบ้านจะช่วยคุ้มครองคนในบ้านให้ปลอดภัยจากมานานังกัล นอกจากนี้พวกมันยังเกรงกลัวเกลืออย่างมาก ถ้าหากนำเกลือมาโรยไว้ในที่พักก็จะช่วยป้องกันการมาเยือนของมานานังกัล บ้างว่าขี้เถ้า น้ำมนต์ หอมหัวใหญ่ น้ำส้มสายชู เครื่องเทศ และเกรงกลัวมีดสั้น สิ่งเหล่านี้ในบางครั้งก็ช่วยป้องกันตัวจากมานานังกัลได้เช่นกัน

            จากการศึกษาสามารถสรุปได้ว่ามานานังกัล มีลักษณะการกลายร่างเพื่อออกหากิน และมีเมนูที่โปรดปรานคล้ายกับผีกระสือของประเทศไทย แต่ลักษณะโดยรวมของมานานังกัลนั้นน่าจะอยู่ในกลุ่มของ “ผีดูดเลือด” ตามความเชื่อของศาสนาคริสต์มากกว่า ทั้งในเรื่องของความเกลียดกลัวกระเทียม และอ่อนแอต่อแสงแดดเหมือนกับพวกผีดูดเลือดในกลุ่มของแวมไพร์นั่นเอง...

แบ่งปัน: