เรื่องผีสั้นๆ : เงาในกระจก

 

            ฉันตื่นขึ้นมาในกลางดึกคืนหนึ่งที่ร้อนอบอ้าว...

            เหลือบมองที่เครื่องปรับอากาศบนกำแพงปรากฏว่ามันนิ่งสนิทไม่ทำงาน พอลองเปิดโคมไฟข้างเตียงมันก็ไม่ทำงานเช่นกัน การที่เครื่องใช้ไฟฟ้าสองอย่างไม่ทำงานพร้อมกันคงมีเหตุผลเดียวคือไฟดับ ซึ่งมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเพราะในละแวกนี้ไฟฟ้ามักดับบ่อยครั้ง ถ้าปล่อยเอาไว้สักพักเดี๋ยวไฟฟ้าก็จะมาเอง

            เหงื่อที่ชุ่มโชกไปถึงชุดชั้นในทำให้รู้สึกเหนียวตัว จนรู้สึกอยากที่จะล้างหน้าล้างตาเอาเหงื่อที่เหนอะหนะออกสักหน่อย ฉันเดินโซเซกึ่งหลับกึ่งตื่นไปยังห้องน้ำในห้องนอนที่มืดสลัว มีเพียงแสงจากไฟจากตึกที่ห่างไกลเข้ามาทางหน้าต่างห้องน้ำเท่านั้นที่ยังพอช่วยให้ประคองเส้นทางไปจนถึงอ่างล้างหน้าได้สำเร็จ            

            ฉันเปิดก๊อกน้ำ แล้วก้มลงวักน้ำขึ้นมาล้างหน้าสองสามครั้ง ความเย็นของน้ำช่วยคืนความสดชื่นให้ได้บ้าง แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าของตัวเองที่เปียกโชกในกระจกหน้าอ่างล้างมือ ฉันก็สังเกตเห็นสิ่งผิดปกติบางอย่าง!?

            เงาของฉันในกระจกที่ควรมองมาที่ฉันตรงๆ กลับเหมือนกำลังออกไปนอกกระจก!?

            ด้วยความสงสัย ฉันหันไปมองในทิศทางเดียวกับเงา แต่ในห้องน้ำก็ยังคงว่างเปล่า มีเพียงขอใช้เล็กน้อยกับผ้าเช็ดตัวที่แขวนเอาไว้เหมือนกับทุกวัน เมื่อหันกลับไปมองที่กระจกอีกครั้ง เงาในกระจกยังคงมองไปที่มุมเดิมของห้องน้ำ แต่มีสีหน้าที่หวาดกลัว พร้อมกับพูดอะไรบางอย่างที่ฉันไม่ได้ยิน

            ฉันมองตามไปยังทิศทางที่เงามอง แต่มันก็เงียบสนิทไม่มีอะไรอยู่ที่นั่นเหมือนเดิม...

            แต่.. เมื่อฉันหันกลับไปมองที่กระจกอีกครั้งก็ต้องตกใจ เมื่อเงาของฉันในกระจกกำลังพยายามตะโกนบอกอะไรบางอย่าง พร้อมกับใช้สองมือทุบกระจกด้วยความหวาดกลัวสุดขีด คราวนี้ฉันได้ยินเสียงทุบกระจกอย่างชัดเจน และกระจกทั้งบานก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง จนกระทั่งเริ่มเกิดรอยแตกร้าวขึ้นตรงจุดที่เงาของตัวฉันพยายามทุบอย่างบ้าคลั่ง...

            ในพริบตานั้นเอง... ฉันลืมตาขึ้นมาและพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงในตอนเช้า พร้อมกับเหงื่อที่โทรมทั่วกาย

            เรื่องน่ากลัวที่เห็น เป็นเพียงแค่ฝันอย่างนั้นหรือ!?

            เมื่อคิดได้เช่นนั้น ฉันก็ถอนหายใจออกมาดังๆ ด้วยความโล่งอก แต่ในขณะที่ใช้มือปาดเหงื่อบริเวณลำคอออกด้วยความเคยชิน ฉันกลับรู้สึกเจ็บแปล๊บที่มือ พอยกฝ่ามือขึ้นมาดูปรากฏว่ามันเต็มไปด้วยร่องรอยของบาดแผลเล็กๆหลายแห่งและมีเลือดแห้งกรังกระจายอยู่ตามผ้าห่มและที่นอนเต็มไปหมด

            ฉันรีบลุกจากออกจากที่นอนแล้วตรงไปที่ห้องน้ำทันที และทันทีที่เข้าไปในนั้น ฉันก็ต้องตกใจสุดขีด เมื่อเห็นกระจกที่อ่างล้างหน้าแตกกระจายไม่มีชิ้นดี แต่สิ่งท่ากลัวกว่านั้นคือ ร่องรอยของเศษกระจกที่แตกกระเด็นออกมาตกบนพรมห้องน้ำมากมายมันมาจากด้านในฝั่งที่เป็นกำแพงทะลุออกมาด้านนอก ถ้าหากฉันเป็นคนละเมอทำการทุบกระจกโดยไม่รู้ตัว กระจกต้องแตกจากด้านนอกไปข้างใน!?

            ถ้าเมื่อคืนนี้ไม่ใช่ความฝัน... แล้วฉันคนไหนกันแน่ที่เป็นคนทุบกระจก!?