เมื่อนักเขียนเจอผี เรื่องจริงตอนที่ 1 : “ห้องน้ำในตึกเก่า ท่าพระจันทร์”
ราวปลายปี 2553 ผู้เขียนได้เข้าเรียนต่อปริญญาโทในมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งริมแม่น้ำเจ้าพระยาย่านท่าพระจันทร์ ในตอนนั้นตึกเรียนของผู้เขียนยังเป็นตึกเก่าที่เต็มไปด้วยร่องรอยของกาลเวลาที่ล่วงเลยมากมาย (*ในปัจจุบันตึกดังกล่าวได้ถูกปรับปรุงใหม่ทั้งหมดแล้ว แต่ขออนุญาตไม่บอกว่าตึกไหน) บนชั้นสองของตึกใกล้กับห้องสมุดของคณะที่เต็มไปด้วยหนังสือวิชาการเก่าที่อบอวลไปด้วยกลิ่นของกระดาษและปกหนังสือเก่าที่ผู้เขียนชอบไปหลบมุมนั่งทำรายงานอยู่เงียบๆ มีห้องน้ำชายขนาดเล็กอยู่ข้างบันได ที่ถูกใช้เป็นสถานที่ปลดทุกข์ของผู้เขียนและเพื่อนชายร่วมสาขาที่มีกันอยู่เพียงไม่กี่คนตลอดทั้งปี
คืนหนึ่ง เวลาประมาณ 19.00 น. หลังจากที่ผู้เขียนหมกตัวทำรายงานอยู่ในห้องสมุดฆ่าเวลาให้การจราจรคล่องตัวเพื่อที่จะได้กลับบ้านได้เร็วขึ้นเพียงลำพัง เริ่มรู้สึกอยากที่จะปลดทุกข์เบาจึงได้เดินไปเข้าห้องน้ำเหมือนที่เคยทำเป็นประจำ
ในห้องน้ำที่ค่อนข้างสลัวและคับแคบ มีโถปัสสาวะสองอันและห้องส้วมสองห้อง ตอนที่ที่ผู้เขียนเดินเข้าไปปัสสาวะที่โถ ประตูของห้องส้วมห้องหนึ่งปิดอยู่ ผู้เขียนเองก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรนักเพราะคิดว่าอาจมีใครกำลังปลดทุกข์อยู่ และมันไม่ใช่เรื่องของเราที่จะออกปากถามว่าคนที่อยู่ในห้องน้ำเป็นใคร!?
หลังเสร็จกิจผู้เขียนเดินมาล้างมือที่อ่างล้างหน้า ด้านหน้ามีกระจกเงาบานใหญ่ที่สะท้อนภาพของห้องส้วมทั้งสองด้านหลังได้อย่างชัดเจน ในขณะที่กำลังล้างมืออยู่เพลินๆ ผู้เขียนได้ยินเสียงการกดน้ำชักโครก และเสียงน้ำชำระไหลลงท่อดังอย่างชัดเจนแสดงให้เห็นว่าคนในห้องน้ำน่าจะเสร็จกิจแล้ว ด้วยความสงสัยคิดว่าคนในห้องส้วมอาจจะเป็นเพื่อนคนใดคนหนึ่ง ผู้เขียนจึงได้มองไปที่ห้องส้วมผ่านทางกระจกด้วยความสนใจ
ชั่วครู่ต่อมา... ประตูห้องน้ำที่ปิดอยู่ก็เปิดออกอย่างช้าๆ จนกระทั่งกว้างสุด
แต่สิ่งที่ผู้เขียนเห็นผ่านกระจกทำให้ต้องขนลุกซู่! ทันที!
เพราะภายในห้องน้ำนั้น ไม่มีร่างของใครอยู่เลย!!!
ใครกดน้ำชักโครก!?
ใครกันที่เปิดประตูห้องส้วม!?
ผู้เขียนพยายามสงบสติอารมณ์ ทำใจดีสู้เสือ ปิดก๊อกน้ำล้างมือและเดินออกมาจากห้องน้ำแห่งนั้นราวกับไม่มีอะไรผิดปกติเกิดขึ้น เพราะกลัวว่าถ้าหากแสดงอาการออกไปจะทำให้อะไรบางอย่างที่มองไม่เห็นในห้องน้ำรู้ตัวแล้วตามกลับไปด้วย
ในปัจจุบันห้องน้ำดังกล่าวได้รับการปรับปรุงใหม่จนสวยงามกว่าเดิมเป็นอย่างมาก แต่ขอไม่บอกว่าห้องไหน ตึกใด ให้คุณผู้อ่านไปลุ้นแจ็คพ็อต! ความหลอนกันเอาเอง....
