สถานเลี้ยงเด็กแห่งความตาย “กอร์” (Gore Orphanage) แห่งประเทศสหรัฐอเมริกา

สถานเลี้ยงเด็กกำพร้ากอร์ (Gore Orphanage) ประเทศสหรัฐอเมริกา กับวิญญาณในกองเพลิงที่ไม่ยอมไปสู่สุคติ

สถานเลี้ยงเด็กกำพร้ากอร์ (Gore Orphanage) เป็นหนึ่งในสถานที่ผีสิงที่ลือกันว่ามีวิญญาณจำนวนมากวนเวียนอยู่มากที่สุดแห่งหนึ่งของรัฐโอไฮโอ ประเทศสหรัฐอเมริกา

ประวัติศาสตร์สยองของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้ากอร์

สองสามีภรรยาคู่แต่งงานใหม่ “โยฮัน” และ “แคทธารีน” สปริงเกอร์ ทั้งสองอาศัยอยู่ในรัฐอินเดียนา แต่หลังจากที่ลูกชายกับลูกสาวตัวน้อยเสียชีวิตอย่างลึกลับ พวกเขาจึงได้ตัดสินใจที่จะก่อตั้งสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าขึ้นมา

พวกเขาเรียกสถานที่เรียกเด็กกำพร้าของตัวเองว่า “The Light of the Hope Orphanage” (แสงแห่งความหวัง) แต่น่าเสียดายที่มันถูกไฟไหม้ในปี 1899 ทำให้เด็กกำพร้าสามคนเสียชีวิตในกองไฟ

โศกนาฏกรรมดังกล่าวยังไม่ทำให้พวกเขาล้มเลิกความหวัง ทั้งสองย้ายไปที่เมืองเวอร์มิเลี่ยน รัฐโอไฮโอ แล้วก่อตั้งสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าใหม่ขึ้นมาอีกครั้งในปี 1903 ใช้ชื่อว่า “สถานเลี้ยงเด็กกำพร้ากอร์” (Gore Orphanage) หลังจากนั้นไม่นานก็มีเด็กชาย-หญิง อาศัยอยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้ากอร์กว่า 100 คน

อย่างไรก็ตาม ข่าวลือเกี่ยวกับสถานเลี้ยงเด็กกำพร้ากอร์ไม่ค่อยดีนัก มีข่าวลือเกี่ยวกับความมืดมน ความสิ้นหวัง โยงไปถึงเรื่องราวของสถานที่เลี้ยงเด็กเดิมที่ถูกเพลิงไหม้ เด็ก ๆ เล่าเรื่องราวที่น่าสยดสยองเกี่ยวกับการทารุณกรรม การละเลยไม่ดูแลและการใช้ “แรงงานทาส”

ข่าวลือที่น่ากลัว รวมไปถึงนางปริงเกอร์ที่นำหัวและปอดของวัวมาปรุงเป็นอาหาร เธอบังคับให้เด็ก ๆ กินเนื้อที่แสนเหม็นหรือจะยอมอดตาย ฝ่ายสามีก็ใช้กำลังทุบตีเด็ก ๆ และฟาดด้วยสายเข็มขัดหนังทำให้ร่างกายของเด็ก ๆ เต็มไปด้วยร่องรอยฟกช้ำ นอกจากนี้เขายังมีบริการให้เช่าเด็กในการดูแลให้ไปทำงานทาสให้กับเกษตรกรในท้องถิ่นอีกด้วย

เด็กชาย-หญิง ได้รับอนุญาตให้อาบน้ำล้างตัวได้สองสัปดาห์ครั้งเท่านั้น แถมยังต้องใช้อ่างน้ำสกปรกอันเดียวกัน ห้องนอนของเด็ก ๆ เต็มไปด้วยหนูคลานอยู่ใต้เตียง บางครั้งพวกมันก็กัดเด็กที่กำลังนอนหลับอยู่!?

ด้วยสภาพความเป็นอยู่ที่แสนเลวร้าย ในไม่ช้าเด็ก ๆ ก็พยายามหลบหนีออกจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า บางคนลุยข้ามแม่น้ำและหาที่หลับภัยจากเหล่าคนใจกว้างในเมืองที่หยิบยื่นให้

ในคืนที่เหน็บหนาวเดือนธันวาคม ปี 1923 สถานเลี้ยงเด็กกำพร้ากอร์ถูกเพลิงไหม้ ไม่มีใครรู้ว่าต้นกำเนิดมาจากที่ไหน บางคนเล่าว่าเด็กกำพร้าคนหนึ่งบังเอิญไปชนตะเกียงน้ำมัน ในขณะที่อีกหลายคนบอกว่าเจ้าของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้ากอร์ตั้งใจวางเพลิงเพื่อหวังเงินประกันและเขาเกลียดชังเด็ก ๆ

เพลิงรุนแรงขึ้นในขณะที่เด็ก ๆ ยังคงติดอยู่ข้างใน พวกเขาพยายามหนีอย่างสิ้นหวัง แต่บันไดกลับถูกไฟขวางเอาไว้ ท่ามกลางเปลวไฟมีเสียงกรีดร้องด้วยความทุกข์ทรมานจนกระทั่งเงียบหายไปในที่สุด และสถานเลี้ยงเด็กกำพร้ากอร์เหลือเพียงซากปรักหักพัง กับร่างที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นของเด็กกว่า 100 ชีวิต ที่กลายเป็นตอตะโก

นับตั้งแต่คืนนั้นเป็นต้นมา ชาวบ้านเริ่มเห็นสิ่งแปลกประหลาดในซากของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้ากอร์ บางคนเห็นเงาร่างของผีที่ซ่อนตัวอยู่ในทุ่งร้างที่เคยเป็นที่ตั้งของอาคารเลี้ยงเด็ก ลือกันว่าถ้าหากใครไปยังสถานที่แห่งนั้นในตอนดึกจะยังคงได้ยินเสียงเด็กกรีดร้องและเสียงขอความช่วยเหลือ คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นของเนื้อไหม้

ในปัจจุบัน สถานที่ตั้งของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้ากอร์กลายเป็นพื้นที่ว่างเปล่า แต่หลายคนก็ยังคงได้ยินเสียงเปิด-ปิดประตู เสียงฝีเท้าที่เดินย่ำอยู่บนพื้นไม่ หรือชิงช้ายางเก่า ๆ ที่ห้อยลงมาจากต้นไม้ใกล้กับอาคารสถานเลี้ยงเด็กกำพร้ากอร์ บางครั้งก็มีคนเห็นวิญญาณของเด็กหนุ่มแกว่งชิงช้านั้นไปมาอย่างเงียบ ๆ...