เรื่องผีสั้นๆ “ผู้มาเยือนยามราตรี”

 

            ราวอายุ 10-11 ขวบ ฉันเข้านอนแต่กลับนอนไม่หลับ เพราะได้ยินเสียงประหลาด...

            มันฟังคล้ายกับเสียงร้องไห้ที่ดังแว่วมาจากสถานที่อันห่างไกล ทำให้ฉันต้องพยายามเงี่ยหูฟังให้แน่ใจว่ามันเป็นเสียงของจริงหรือเป็นความฝันกันแน่

            แต่.. ไม่ว่าความจริงจะเป็นอย่างไร มันก็ทำให้ฉันกลัวมากจนต้องซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มตลอดเวลา

            เสียงนั้นดังอยู่เกือบหนึ่งชั่วโมง ถ้าหูไม่ฝาดฉันคิดว่าเสียงนั้นมันใกล้เข้ามา จนเริ่มทำให้ฉันสงสัยจนต้องโผล่หัวออกมาจากผ้าห่มเพื่อมองดูรอบห้อง

            ตอนนั้นเองที่ฉันเห็นผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ที่ฟากหนึ่งของห้อง ผมยาวและสวมเสื้อผ้าที่ขาดรุ่งริ่ง เธอหันหน้าใส่กำแพงและหันหลังให้กับฉัน

            ฉันกลั้นหายใจด้วยความหวาดกลัวจากสิ่งที่เห็น!!!

            ไม่กี่วินาทีต่อมา เธอก็ค่อยๆหันกลับมามองที่ฉัน แล้วส่งเสียงกรีดร้อง!

            พวกเราสบตากัน...!

            หลังจากนั้นเธอก็หันกลับไปแล้วเดินทะลุผ่านกำแพงไปอย่างหน้าตาเฉย!!!

            ฉันเปิดไฟสว่างทั่วห้องและไม่ยอมนอนจนกระทั่งเช้า...