เรื่องผีสั้นๆ “เสียงเพลง”

 

            ตอนยังเป็นเด็ก ครอบครัวของฉันย้ายไปอยู่บ้านหลังใหญ่สองชั้น...

            บนชั้นสองมีห้องว่างขนาดใหญ่ พื้นไม่ที่ส่งเสียง เอี๊ยด! อ๊าด! เมื่อมีคนเดินอยู่ชั้นบน

            พ่อกับแม่ของฉันทำงานทั้งคู่ ทำให้จนกว่าจะถึงช่วงค่ำ ส่วนใหญ่ฉันจึงต้องมักอยู่บ้านเพียงลำพัง

            .

            หัวค่ำวันหนึ่ง ฉันกลับมาจากโรงเรียนถึงบ้านช้ากว่าปกติ และพบว่าบ้านยังคงมมืดมิดไม่ได้เปิดไฟ แต่ประตูบ้านไม่ได้ล็อก ฉันจึงเดินเข้าไปในบ้านและร้องเรียก “แม่!?”

            ฉันได้ยินเสียงฮัมเพลงและเสียงขานรับเบาๆ ดังมาจากชั้นบน ฉันจึงได้เดินขึ้นบันไดไปหา ในขณะที่กำลังเดินอยู่ฉันก็ร้องเรียกอีกครั้ง ก็ยังได้ยินเสียงเพลงและเสียงเหยียบพื้นไม้ลั่นดังเอี๊ยด! อ๊าด! เลยคิดว่าเธอกำลังตกแต่งห้องว่างอยู่ แต่เมื่อฉันเดินเข้าไปในนั้นและมองรอบๆ ปรากฏว่าห้องว่างเปล่า ไม่มีใครอยู่ในนั้น

            หลังจากยืนฉงนอยู่พักหนึ่ง ฉันคิดว่าแม่อาจเดินไปที่ห้องอื่นแล้ว เลยเดินกลับไปที่ห้องนอนของตัวเอง แต่... ในขณะที่กำลังเอื้อมมือไปจับลูกบิด ฉันก็ได้ยินเสียงประตูหน้าบ้านเปิดออก และได้ยินเสียงแม่เรียกอย่างร่างเริงว่าฉันกลับมาบ้านแล้วหรือยัง!?

            ฉันผงะถอยออกจากประตูห้องนอน แล้วรีบวิ่งลงบันไดไปหาเธอ พร้อมกับเหลือบไปมองห้องด้านในสุดของชั้นที่ประตูท่ามกลางความมืดกำลังค่อยๆเปิดออก

            ชั่วพริบตานั้นเอง... ฉันได้เห็นบางอย่างที่อยู่หลังประตูบานนั้น

            ฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร...

            แต่... มันกำลังจ้องมองมาที่ฉัน!!!