เรื่องผีสั้นๆ “เสียงปริศนาตอนตีสาม”

 

            ผมเคยทำงานเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของศูนย์บำบัดและรักษาผู้เสพสารเสพติดและแอลกอฮอล์ของจังหวัดแห่งหนึ่งทางภาคเหนือ กะกลางคืน โดยพื้นฐานแล้วผมจะต้องอยู่คนเดียวในห้องรักษาความปลอดภัยใกล้กับประตูจนถึงเช้า

เพื่อนร่วมงานที่อยู่ที่นี่มานานแล้วเคยเล่าเรื่องไร้สาระให้ฟังว่า เดิมทีบริเวณตึกที่ตั้งของศูนย์ฯ เป็นป่าช้าเก่าและพื้นที่บางส่วนเองก็เป็นวัด หลังจากถูกทอดทิ้งให้รกร้างก็ได้ถูกนำมาสร้างเป็นศูนย์ฯ ในที่สุด

โดยส่วนตัวแล้ว ผมคิดว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระที่ถูกแต่งขึ้นเพื่อสร้างบรรยากาศขนหัวลุกให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ต้องอยู่ในห้องเพียงลำพังตอนกลางคืนเสียมากกว่า

งานของผมไม่มีอะไรมาก เพียงแค่ออกไปเดินตรวจในอาคารและรอบบริเวณ 2-3 ครั้ง ตามช่วงเวลาที่กำหนดเอาไว้ ส่วนใหญ่ก็จะกลับมานั่งในห้องรักษาความปลอดภัยที่มีกล้องวงจรปิดอยู่โดยรอบ และถ้าหากมีแขกมา พวกเขาก็จะกดกริ่งที่หน้าประตูที่มีอินเตอร์คอมสำหรับพูดคุยกับห้องรักษาความปลอดภัยเพื่อบอกธุระของตัวเองโดยตรง

คืนหนึ่ง... ในขณะที่ผมกำลังนั่งอ่านหนังสือเพลิน ๆ อยู่ ผมได้ยินเสียงเหมือนกับมีใครบางคนกำลังพูดผ่านอินเตอร์คอมที่ประตูหน้า ตอนเวลาราว 03.00 น.

ผมวางหนังสือลง แล้วพยายามเงี่ยหูตั้งใจฟังเสียงนั้น มันฟังดูเหมือนกับเสียงของพระสงฆ์ที่กำลังสวดมนต์อย่างแผ่วเบา แต่กลับฟังดูเยือกเย็นมากกว่าที่เคยได้ยินมา

เสียงนั้น มันฟังดูน่าขนลุกอย่างบอกไม่ถูก!!!

ผมเหลือบมองกล้องวงจรปิดที่ถูกติดตั้งเอาไว้ที่ประตูหน้า ปรากฏว่ามันว่างเปล่า ไม่มีร่างของใครอยู่ที่นั่น!?

เสียงสวดมนต์ดังแบบนั้นราว 1 นาที ก่อนจะเงียบหายไป ราวกับไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน...

ผมเล่าให้เพื่อนร่วมงานฟังในวันถัดมา

และดูเหมือนว่าทุกคนที่เคยเข้างานในกะกลางคืน เคยได้ยินเสียงประหลาดนี้ในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน บางคนถึงขนาดออกไปเดินส่องไฟฉายตามหาแหล่งที่มาของเสียง

แต่.. สิ่งที่พบก็มีเพียงความเงียบสงัดในความมืดมิดเท่านั้น!