ซิกมุนด์และซินฟูดลี่ (Sigmund and Sinfjötli) พ่อลูกนักรบมนุษย์หมาป่าผู้ต่อสู้กันเอง แห่งประเทศไอร์แลนด์

ในตำนานโวลซุง (The Saga of the Volsungs) ตำนานนอร์สแห่งประเทศไอร์แลนด์ มีเรื่องราวของ “ซิกมุนด์และซินฟูดลี่” (Sigmund and Sinfjötli) สองพ่อลูกที่มักพากันเข้าไปในป่าและมองหาเหยื่อผู้ชายแล้วทำการสังหารหรือขโมยของจากคนเหล่านั้น
ในการเดินทางครั้งหนึ่ง พวกเขาได้พบกับกระท่อมกลางป่าที่มีชายสองคนที่นอนหลับอยู่พร้อมกับสวมแหวนทองคำและมีหนังหมาป่าอยู่ พวกเขาสังหารคนเหล่านั้น (บางตำนานก็กล่าวว่าขโมยมา) แล้วยึดเอาสิ่งของมีค่ามาเป็นของตัวเอง แต่เมื่อพวกเข้านำเอาหนังหมาป่ามาสวมใส่ปรากฏว่ามันพลังวิเศษในการเปลี่ยนให้ผู้ที่สวมใส่กลายร่างเป็นหมาป่าเป็นระยะเวลานาน 10 วัน เมื่อสวมแล้วจะไม่สามารถถอดออกได้จนกว่าจะครบเวลาที่กำหนด พวกเขาสามารถเข้าใจภาษาของเหล่าหมาป่าและเห่าหอนเหมือนกับพวกมัน
พวกเขาตกลงว่าจะแยกทางกัน แต่ได้มีข้อตกลงว่าหากเผชิญหน้ากับศัตรูเกิน 7 คน ต้องขอความช่วยเหลือจากอีกคนหนึ่ง ต่อมาซิกมุนด์ในร่างของหมาป่าได้เผชิญหน้ากับชายประมาณ 7 คน จึงได้ทำการหอนเรียกให้ซินฟูดลี่บุตรชายมาช่วยทำให้สามารถสังหารศัตรูทั้งหมดได้
ไม่นานหลังจากนั้น ซินฟูดลี่ในร่างของหมาป่าได้พบกับชาย 11 คน แต่เขากลับไม่ขอความช่วยเหลือจากผู้เป็นพ่อ เขาเข้าต่อสู้และสามารถสังหารได้ทั้งหมดเพียงลำพัง เมื่อถูกถามว่าทำไมถึงไม่ขอความช่วยเหลือด้วยความอวดดีเขาจึงบอกกับผู้เป็นพ่อว่าตัวเองเก่งกาจมากพอจนไม่จำเป็นจะต้องขอความช่วยเหลือจาการต่อสู้กับคนเพียงไม่กี่คนเท่านั้น
การทำเช่นนั้นทำให้ซิกมุนด์โกรธเพราะมันเหมือนกับการดูถูกความกล้าหาญของตัวเองจึงกัดบุตรชายเข้าที่หลอดลมจนได้รับบาดเจ็บสาหัส ก่อนที่จะคาบร่างของบุตรชายกลับไปยังกระท่อมหลังที่พวกเขาได้ทำการขโมยหนังหมาป่าวิเศษมาก่อนจะนั่งลงข้าง ๆ พร้อมกับคอยดูแลอยู่ไม่ห่าง
วันหนึ่ง ซิกมุนด์เห็นพังพอนสองตัว ตัวหนึ่งกำลังคาบอีกตัวโดยที่คมเขี้ยวฝังอยู่ในหลอดลมเหมือนกับที่เขาเคยทำกับบุตรชาย มันปล่อยพังพอนที่บาดเจ็บนอนลงไปที่พื้นแล้ววิ่งออกไปก่อนที่จะกลับมาพร้อมกับใบไม้ที่เขาไม่เคยเห็น แต่เมื่อมันนำใบไม้ดังกล่าวไปวางเอาไว้บนบาดแผลที่ลำคอของตัวที่บาดเจ็บปรากฏว่าอีกตัวหายดีและกลับมาแข็งแรงในทันที
ซิกมุนด์ออกไปค้นหาใบไม้ดังกล่าวและมีอีกาตัวหนึ่งคาบใบไม้ที่เหมือนกันมามอบให้เขา (*เชื่อกันว่าอีกาดังกล่าวถูกส่งมาโดยราชาของเหล่าทวยเทพโอดิน) จึงได้นำมันกลับมาวางปิดบนบาดแผลของบุตรชาย ซึ่งมันก็ได้ผลลัพธ์ที่ดีเป็นอย่างมาก อย่างไรก็ตาม เมื่อครบ 10 วัน ตามกำหนดเวลาเขาได้กลับคืนสู่ร่างของมนุษย์จึงได้ทำการนำเอาหนังของหมาป่าวิเศษทั้งสองผืนมาทำการเผาทิ้งเสียเพื่อไม่ให้เกิดอันตรายอีกต่อไป...

