อุมิชิกะ (Umishika) กวางคลั่งอาณาเขตแห่งท้องทะเลญี่ปุ่น

            “อุมิชิกะ” (Umishika) เป็นสัตว์ประหลาดที่อาศัยอยู่ในทะเลเปิดทางตอนใต้ของประเทศญี่ปุ่น โดยเฉพาะบริเวณคิวชู ลักษณะของพวกมันไม่ค่อยเป็นที่แน่ชัดสักเท่าใดนักเนื่องจากส่วนใหญ่อาศัยอยู่ใต้น้ำลึกแต่เชื่อกันว่าคล้ายกับกวางที่มีส่วนล่างของลำตัวเป็นปลา หรืออาจเรียกได้ว่ามันเหมือนกับ “กวางเงือก” แต่ส่วนใหญ่แล้วมักจะมาให้เห็นในรูปแบบของเงาที่ซุ่มซ่อนตัวอยู่ใต้น้ำเสียมากกว่า

 

การปรากฏตัวและพฤติกรรมของ

            ชาวประมงที่อาศัยอยู่บนเกาะคิวชูหวาดกลัวเหล่าอุมิชิกะเป็นอย่างมาก ถึงแม้ว่าส่วนใหญ่แล้วพวกมันมักจะล่าปลาขนาดกลางเพื่อกินเป็นอาหาร แต่ถ้าหากมีเรือประมงเข้าไปใกล้แหล่งอาหารพวกมันก็จะก้าวร้าวขึ้นมา พร้อมกับจู่โจมใส่เรือเหล่านั้น ถ้าหากชาวประมงคนใดพลาดตกลงจากเรือก็จะกลายมาเป็นอาหารอันแสนโอชะของพวกมัน

 

ตำนานที่น่าสนใจของอุมิชิกะ

            อุมิชิกะ เป็นเรื่องเล่านิทานพื้นบ้านของเกาะยาคุชิมะที่กล่าวกันว่าพวกมันคือสิ่งที่ทำให้เกิด “ข้อห้าม” ในการตกปลาและห้ามเข้าไปในภูเขาในช่วงวันที่ 16 ของเดือน 5 ตามปฏิทินจันทรคติเก่า ซึ่งเชื่อกันว่าในวันดังกล่าวเป็นวันศักดิ์สิทธิ์ของเทพเจ้าแห่งขุนเขา ในวันนั้นเทพเจ้าและวิญญาณแห่งภูเขาทั้งหมดจะมารวมตัวกันเพื่อจัดงานเลี้ยงครั้งใหญ่

            นิทานเล่าว่า ครั้งหนึ่งมีเรือประมงจากหมู่บ้านอิสโซได้ออกไปจับปลาในทะเลเปิดทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะในวันดังกล่าว ชาวประมงได้พบกับฝูงปลาจำนวนมากพากันจับกลุ่มกันอยู่ใกล้ ๆ กับผิวน้ำ พวกเขาเชื่อว่าบริเวณนั้นจะต้องมีสันดอนขนาดใหญ่อยู่ใกล้อย่างแน่นอน เมื่อพวกเขาแล่นเรือเข้าไปถึงก็ปรากฏว่าพวกเขาสามารถจับปลาเหล่านั้นได้อย่างง่ายดายทำให้พวกเขารู้สึกยินดีเป็นอย่างมาก

            ทันใดนั้นเอง! มีร่างสีดำขนาดใหญ่ปรากฏตัวตัวขึ้นที่ใต้ผิวน้ำ ชาวประมงชราผู้มากประสบการณ์เห็นเข้าก็ร้องเตือนคนอื่น ๆ ว่ามันคือ “อุมิชิกะ” ทุกคนจึงรีบดึงสมอ ยกใบเรือเพื่อพาเรือหนีกลับเข้าไปยังฝั่ง แต่มันช้าไปเสียแล้ว ไม่นานนักอุมิชิกะก็ตามเรือของพวกเขามาทัน

            อุมิชิกะอาศัยเกลียวคลื่นไล่ล่าเรือ ในขณะที่สายลมเองก็ไม่เป็นใจทำให้พวกเขาหนีได้ยากลำบาก ชาวประมงจึงต้องอาศัยไม้พายในการจ้วงพายหนีอย่างสุดกำลัง แต่ในที่สุดอุมิชิกะก็มาถึงเรือแล้วพยายามปีนขึ้นมาบนเรือ ในขณะที่ชาวประมงคนหนึ่งคว้าไม้พายแล้วแทงมันอย่างสุดกำลังเข้าไปในปากที่เปิดกว้างจนทำให้อุมิชิกะตกลงไปในทะเล

            ชาวประมงอาศัยจังหวะดังกล่าวพายเรือกลับเข้าฝั่งอย่างไม่คิดชีวิต ถึงแม้จะเหน็ดเหนื่อยสักเพียงใด แต่มันก็คุ้มค่ามากพอจะช่วยให้พวกเขาสามารถรักษาชีวิตของตัวเองเอาไว้ได้

            นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ชาวประมงจึงห้ามไม่ให้ออกไปจับปลาในวันนั้น ทำให้เหล่านายพรานและชาวประมงต่างพากันหยุดงานและอยู่บ้านในวันที่ 16 เดือน 5 เพื่อทำการเซ่นไหว และจัดเทศกาลถวายแก่เทพเจ้าแห่งขุนเขาและท้องทะเลกลายเป็นประเพณีสืบต่อกันมา...