ยานนิก อัน อ็อด (Yannig An Od) ผีดิบแห่งแม่น้ำ ขานรับสังหาร  ในตำนานของชาวเคลต์

            ชาวเนตริกหรือชาวเคลต์ในปัจจุบัน มีเรื่องราวเกี่ยวกับผีดิบหรือวิญญาณที่อาศัยอยู่ใกล้กับริมฝั่งแม่น้ำ - ชายทะเล ชื่อของมันคือ “ยานนิก อัน อ็อด” (Yannig An Od) ว่ากันว่ามันเป็นผู้ปกครองแม่น้ำโอเด็ต เมืองเบรอตง ว่ากันว่าที่จริงแล้วมันคือผีดิบของเหล่าผู้คนจมน้ำที่ยังคงส่งเสียงโหยหวนเพื่อล่อหลอกคนเป็นให้ขานรับ

 

การปรากฏตัวและพฤติกรรมของยานนิก อัน อ็อด

            ยานนิก อัน อ็อดจะส่งเสียงร้องแปลก ๆ ออกมาสามครั้งติดต่อกันซึ่งฟังแล้วคล้ายกับเสียงของนกฮูกสามครั้งติดต่อกัน ถ้าหากมีคนช่างสงสัยโง่เขลาพอที่จะขานรับหรือกล่าวคำเยาะเย้ย มันก็จะปรากฏกายออกมาจู่โจมกลืนกินคน ๆ นั้น

            ในบางตำนานยานนิก อัน อ็อดอาจมาเคาะประตูบ้านของผู้คนและขอท่อนไม้เล็ก ๆ ที่กำลังไหม้ไฟหรือถ่านไฟจากเตาผิงที่กำลังลุกไหม้ ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เล่ากันอย่างชัดเจนว่าพวกมันขอไปทำอะไรหรือจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อมอบให้ แต่ดูเหมือนว่าจะมีคำเตือนว่าการทำตามคำขอของพวกมันนั้นไม่ใช่เรื่องที่ฉลาดนัก

 

การป้องกันตัวจากยานนิก อัน อ็อด

            ยานนิก อัน อ็อดเป็นวิญญาณทีอันตราย ถ้าหากได้ยินเสียงร้องของมันควรให้ความระมัดระวังอย่าขานรับ อย่าเยาะเย้ยอย่างเด็ดขาดเพราะมันเป็นกลลวงให้สามารถจู่โจมใส่ได้ ว่ากันว่าหากได้พบกับพวกมันควรถอดรองเท้าและวิ่งเท้าเปล่าข้ามชายหาดหรือริมฝั่งแม่น้ำโดยถือรองเท้าเอาไว้ในมือจะเป็นการช่วยเพิ่มโอกาสรอดชีวิตให้มากยิ่งขึ้น

 

ตำนานที่น่าสนใจของยานนิก อัน อ็อด

            ตามตำนานเล่าว่า “โคนัน รอซ” (Konan Ruz) วีรบุรุษในเรื่องราวท้องถิ่นได้ออกเดินทางเพื่อตามหาแป้งอบขนมปัง ในระหว่างการเดินทางเขาได้ยินเสียงที่คล้ายกับนกฮูกสามตัวส่งเสียงร้องโดยไม่ทราบที่มาแต่เสียงเหล่านั้นมันฟังแล้วทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดจึงได้ตะโกนกลับไปด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย

            ทันใดนั้นเอง ยานนิก อัน อ็อดได้ปรากฏตัวออกมา แต่เขาเองก็เป็นเด็กหนุ่มที่ร่างกายแข็งแรงอย่างมากจึงสามารถเอาชนะมันได้ด้วยการฟาดมันที่เท้าจนล้มลงไปกองกับพื้น เขาใช้เข่ากดลงบนคอทำให้มันไม่สามารถขัดขืนได้ มันหายใจไม่ออกและอ้อนวอนขอให้ปล่อยเป็นอิสระ

            เขายินยอมที่จะปล่อย เพียงแต่มันจะต้องสัญญาว่าจะบอกความลับอบางอย่างเกี่ยวกับโลกเป็นการตอบแทน โดยเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับสถานที่ที่ตั้งอยู่ระหว่างโลกของคนเป็นกับคนตาย อย่างไรก็ตาม มันกก็ดูเหมือนจะไม่ค่อยพอใจนัก พร้อมกับเตือนเขาว่าข้อมูลกดังกล่าวไม่ได้เหมาะกับคนที่รับศีลจุ่มแล้ว

            ยานนิก อัน อ็อดบอกกับเขาว่ามหาสมุทรคือสิ่งมีชีวิตที่เต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่น เกลียวคลื่นเกิดขึ้นมาจากการที่เจ้าสิ่งมีชีวิตตนนี้ส่งมันไปทั่วผิวหนังของตัวเองทุกวันเพื่อต่อต้านความชรา ยามเมื่อดวงอาทิตย์ตกดินมันจะเคลื่อนตัวลงสู่มหาสมุทรทำให้หัวใจของสัตว์ประหลาดยักษ์อบอุ่นและลืมตาตื่นขึ้นมา จากนั้นมหาสมุทรก็จะส่งเสียงดังขณะที่ลำไส้กำลังทำงาน จากนั้นส่วนลึกก็จะส่งเสียงระฆังดังมาจากหอคอยใต้น้ำ ณ ช่วงเวลานั้นเองพวกมันก็จะออกจากโขดหินระหว่างแม่น้ำ อันเป็นสถานที่ที่ทำการบรรจุวิญญาณของเหล่าผู้ที่เสียชีวิตจากการจมน้ำเอาไว้

            เขาจำได้ว่าบางครั้งชาวประมงเคยเห็นซากศพของมนุษย์จำนวนหลายพันศพในมหาสมุทร เขาจึงได้ถามยานนิก อัน อ็อดว่าสิ่งเหล่านั้นหมายถึงอะไร? มันตอบว่าสิ่งเหล่านั้นคือวิญญาณของมนุษย์ที่จมน้ำตายที่ยังคงอยู่ในมหาสมุทร เมื่อเวลาผ่านไปช่วงหนึ่ง ศพเหล่านั้นก็จะสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระในมหาสมุทร พวกมันจะพากันเดินเตร่ไปใต้คลื่น

            นอกจากนี้ มันยังบอกเกี่ยวกับ “พระอาทิตย์สีเขียว” ที่มาของพลังเหนือธรรมชาติของมันและเหล่าวิญญาณของผู้จมน้ำ ดวงอาทิตย์ดังกล่าวจะสามารถมองเห็นได้จากใต้น้ำในตอนกลางคืนและมีความเกี่ยวข้องกับชีวิตหลังความตาย เมื่อถึงเวลากลางวันคนตายจากการจมน้ำจะกลับคือสู่สถานที่พำนักตามโขดหินใต้ก้นทะเลและรอจนกว่าพระอาทิตย์สีเขียวจะปรากฏขึ้นอีกครั้ง

            เรื่องเล่าของยานนิก อัน อ็อดที่จริงแล้วเป็นเพียงแค่กลอุบายในการซื้อเวลาเท่านั้น เมื่อนาฬิกาบอกเวลาเที่ยงคืนและดวงอาทิตย์สีเขียวปรากฏตัวขึ้นพลังของมันก็กลับมาเต็มเปี่ยมอีกครั้ง มันอาศัยจังหวะนี้เข้าต่อสู้อีกครั้งก่อนที่ทั้งคู่จะเสียชีวิตไปด้วยกัน ถึงอย่างนั้น ความกล้าหาญของเขาก็ทำให้เหล่ายานนิก อัน อ็อดไม่กล้าส่งเสียงร้องเมื่อออกมาใกล้ฝั่งแม่น้ำที่เขาเคยอาศัยอยู่...