เมืองผีคาร์เตอร์ (Carter Ghost Town) เมืองที่ถูกทอดทิ้งให้รกร้างอย่างเป็นปริศนาแห่งประเทศสหรัฐอเมริกา
เมืองผีคาร์เตอร์ (Carter Ghost Town) ตั้งอยู่ในพื้นที่ชนบทนอกทางหลวงหมายเลข 51 ปาร์กเกอร์เคาน์ตี้ (Parker County) รัฐเท็กซัส ประเทศสหรัฐอเมริกา เมืองแห่งนี้ถูกก่อตั้งขึ้นในปี 1866 เมื่อครั้งหนึ่งมันเคยมีโรงโม่แป้ง โรงงานผลิตผ้าฝ้าย ร้านขาย ร้านช่างตีเหล็ก โรงเรียนและโบสถ์ เดิมทีเมืองเล็ก ๆ แห่งนี้เคยมีคนอาศัยอยู่ราว 80 คน แต่ในปัจจุบันมันได้ถูกทอดทิ้งให้รกร้างอย่างน่าเสียดายตั้งแต่ปี 1907 โดยปราศจากสาเหตุที่แน่ชัดทางประวัติศาสตร์
บริเวณโดยรอบของเมืองมีป้ายหินแกรนิตที่ทำการบรรยายเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ที่เกิดขึ้นในเมือง ตั้งแต่เรื่องราวของการดวลปืนของคาวบอยสองคนในปี 1878 จนทำให้หนึ่งในสองเสียชีวิต อีกทั้งมีการต่อสู้ระหว่างคนผิวขาวกับชาวอเมริกันพื้นเมืองจนทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อยเจ็ดคน
เรื่องราวของเหล่าภูตผีแห่งเมืองผีคาร์เตอร์
ข่าวลือเกี่ยวกับวิญญาณของเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่ถูกสังหารจากการจู่โจมเมืองของชาวอเมริกันพื้นเมืองและเรื่องราวของเทศมนตรีของเมืองชราคนหนึ่งที่ยังคงออกเดินเตร่อยู่ในโบสถ์ช่วยดึงดูดความสนอกสนใจของผู้คนที่ชื่นชอบเรื่องราวอาถรรพ์ให้เดินทางมายังเมืองแห่งนี้
นักล่าท้าผีอ้างว่าสามารถบันทึกเสียงของเด็กผู้หญิงผู้น่าสงสารในข่าวลือได้ด้วยการบันทึกเทปเสียง EVP และยังอ้างว่ามีการถ่ายรูปใบหน้าของผู้หยิงสามคนที่อยู่ใกล้กับพื้นภายในโบสถ์ที่รกร้าง นอกจากนี้ เชื่อกันว่าหากนั่งอย่างเงียบ ๆ แล้วเงี่ยหูฟังดี ๆ จะสามารถได้ยินเสียงของฝีเท้าที่กำลังเดินไปตามพื้นอย่างสม่ำเสมอจากด้านหน้าไปยังด้านหลังของโบสถ์ ผู้มาเยือนบางคนอ้างว่าเห็นผู้ชายคนหนึ่งสวมหมวกสักหลาดขอบต่ำอยู่ในเงามืดของโบสถ์อีกด้วย
ยังมีหลักฐานภาพถ่ายที่เผยให้เห็นลูกกลมส่องแสงสว่างและเส้นแสงที่ไม่สามารถอธิบายได้ การบันทึกภาพวิดีโอยังมีการแสดงให้เห็นเส้นแสงที่พุ่งไปมาทั่วสนาม มีการพบเห็นแสงสีน้ำเงินในพุ่มไม้ เงาร่างเคลื่อนไหวอยู่ท่ามกลางต้นไม้หรือแม้แต่การสัมผัสได้ถึงความร้อนเหนือจุดที่อาจเป็นหลุมไฟเก่าที่อยู่บริเวณตรงกันข้ามกับโบสถ์
“เวนดี้ กุนเดอร์สัน” (Wendy Gunderson) นักสืบสวนเรื่องลี้ลับและมนุษย์พลังจิตอ้างว่าสามารถติดต่อกับชายที่ชื่อว่า “ลิลลี่” (Lily) ที่แฝงกายอยู่ในโบสถ์ได้ ซึ่งบางทีชายคนนี้อาจเป็นหนึ่งในคาวบอยที่เสียชีวิตจากเหตุการณ์ดวลปืนในครั้งอดีตก็เป็นได้...
โพสต์โดย :: กาลนาน
