เรื่องผีสั้นๆ “ฉันบอกให้หยุด!”

 

อพาร์ตแมนต์แห่งแรกที่ฉันเข้าไปอาศัยอยู่หลังจากที่เรียนมหาวิทยาลัย ฉันสงสัยว่ามันมีผีสิง...

มันเป็นอพาร์ตแมนต์ขนาดใหญ่แบบสองห้องนอน บริเวณห้องนั่งเล่นมีโถงทางเดินที่ยาวมากกว่าจะเดินไปถึงประตูหน้าของห้อง เวลาที่เพื่อนของฉันที่อยู่อีกห้องนอนไม่อยู่ ฉันมักจะได้ยินเสียงคนเดินอยู่บนทางเดิน

ดูเหมือนว่าสุนัขของฉัน มันก็ได้ยินเสียงแปลกประหลาดนั้นเหมือนกัน ทุกครั้งที่มันเกิดขึ้น สุนัขของฉันก็จะจ้องมองไปที่เสียงและเริ่มเห่าเหมือนกับเห็นใครบางคน

คืนหนึ่ง ในขณะที่ฉันกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้อง ฉันสังเกตเห็นป้ายที่แขวนเอาไว้บริเวณลูกบิดประตูแกว่งไปมาทั้งที่หน้าต่างในห้องและห้องนั่งเล่นไม่ได้มีบานไหนเปิดอยู่!?

หลังจากที่จ้องมองจนมั่นใจว่าไม่สามารถหาเหตุผลมาอธิบายได้ ฉันเลยพูดออกไปด้วยเสียงอันดังว่า

          “หยุด!”

            ปรากฏว่าป้ายที่กำลังแกว่งไปมานั้นหยุดลงในทันที!?

            หลังจากนั้นอีกไม่กี่เดือน เพื่อนร่วมอพาร์ตแมนต์คนหนึ่งได้เล่าให้ฟังว่าที่นี่ มีคนเคยผูกคอตายและดูเหมือนห้องที่ว่านั้นจะอยู่ด้านบนของฉันพอดี นั่นอาจเป็นเหตุผลว่าทำไม ฉันถึงได้ยินเสียงแปลกประหลาดในห้องเสมอ...