กาเบซา-เดอ-คูยา (Cabeça-de-cuia) อมนุษย์หัวโตที่คอยรังควานผู้คนในแม่น้ำ แห่งประเทศบราซิล

            “กาเบซา-เดอ-คูยา” (Cabeça-de-cuia) ชื่อของมันมีความหมายถึง “น้ำเต้า” เป็นสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติในนิทานพื้นบ้านทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศบราซิล กล่าวกันว่าทำหน้าที่เป็นผู้พิทักษ์แม่น้ำปาร์ไนบาและโพตี มีลักษณะเป็นมนุษย์ที่มีหัวโตผิดปกติคล้ายกับผลน้ำเต้า

 

การปรากฏตัวและพฤติกรรมของกาเบซา-เดอ-คูยา

            เชื่อกันว่ากาเบซา-เดอ-คูยาเป็นมิตรกับผู้คนที่ให้ความเคารพกับแม่น้ำ ตรงกันข้ามหากมีใครคิดร้ายหรือทำให้แม่น้ำมีมลทินก็จะตกเป็นเป้าหมายของกาเบซา-เดอ-คูยา ซึ่งนั่นเป็นเรื่องที่อันตรายเป็นอย่างยิ่ง ในบางครั้งมันก็ยังฆ่าคนที่อาบน้ำในแม่น้ำและพยายามคว่ำเรือที่กำลังแล่นผ่านแม่น้ำ จากอาการวิกลจริตบ้างคลั่งที่เกิดขึ้นจากความหวาดกลัวและเกลียดชังหลังจากที่ถูกสาป

 

การป้องกันตัวเองจากกาเบซา-เดอ-คูยา

            คนเฒ่าคนแก่ในสมัยก่อนจะห้ามไม่ให้บุตรหลายที่เป็นหญิงสาวพรหมจารีที่มีชื่อว่า “มาเรีย” ทำการซักผ้าหรืออาบน้ำในแม่น้ำในช่วงฤดูน้ำหลาก เพื่อป้องกันไม่ให้ตกเป็นเหยื่อของกาเบซา-เดอ-คูยา

 

ต้นกำเนิดของกาเบซา-เดอ-คูยา

            เรื่องราวเกี่ยวกับต้นกำเนิดของกาเบซา-เดอ-คูยาค่อนข้างที่มีหลากหลาย เรื่องหนึ่งเล่าว่าในยุคหลังการก่อตั้งอาณานิคมมีชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อ “คริสพิม” บังเอิญลงมือสังหารมารดาของตัวเองในระหว่างที่ถกเถียงกันอย่างเห็ดร้อน ก่อนสิ้นใจมารดาได้สาปแช่งส่งผลทำให้เขากลายมาเป็นสัตว์ประหลาดหัวโตและต้องใช้เวลาครึ่งปีในการอยู่ในแม่น้ำปาร์ไนบาและอีกครึ่งปีในแม่น้ำโพตี

            ตามตำนานกาเบซา-เดอ-คูยาจะเป็นอิสระในการทำหน้าที่ดูแลแม่น้ำทั้งสองก็ต่อเมื่อได้กินหญิงสาว 7 คน ที่มีชื่อว่า “มาเรีย” เหมือนกัน และในเรื่องเล่าบางรุ่นกล่าวว่าเหตุผลที่กาเบซา-เดอ-คูยาทำร้ายผู้หญิงเพราะเชื่อหรือหวังว่าพวกเธออาจจะเป็นแม่ที่กลับชาติมาเกิดแล้วจะให้อภัยกับการกระทำของตัวเองเพื่อที่จะได้หลุดพ้นจากคำสาป แต่เมื่อเข้าไปใกล้แล้วกลับพบว่าไม่ใช่ด้วยความผิดหวังและความโกรธเกรี้ยวทำให้กาเบซา-เดอ-คูยาสังหารผู้หญิงเหล่านั้น...