มนุษย์หมาป่าในนิทานและตำนานพื้นบ้านกินคนหรือเปล่า?

            หนึ่งในภาพที่สื่อบันเทิงสมัยใหม่สร้างขึ้นมาและสามารถที่จะฝังความน่าหวาดกลัวของเหล่ามนุษย์หมาป่าลงไปในการรับรู้ของคนดูได้อย่างยอดเยี่ยมก็คือ “มนุษย์หมาป่ากินคน” แต่ถ้าหากอ้างอิงจากนิทานและตำนานพื้นบ้านแล้วในอดีต “มนุษย์หมาป่าไม่ได้กินคน” 

            ในยุคต้นมนุษย์หมาป่าไม่ได้เป็นสิ่งที่ชั่วร้าย พวกมันเป็นพันธมิตรกับมนุษย์ในด้านใดด้านหนึ่ง เช่น อัศวิน ผู้รักษา นักปราชญ์และผู้พิทักษ์ เป็นต้น บทบาทของมนุษย์หมาป่าค่อนข้างที่จะมีประโยชน์ต่อมนุษย์ บ่อยครั้งที่พวกมันออกล่าสัตว์เพื่อเป็นอาหารและแบ่งปันให้กับมิตรสหาย ส่วนใหญ่อาหารของมนุษย์หมาป่าในตำนานจึงมักเป็นสัตว์ประเภทต่าง ๆ แต่แทบไม่เคยมีกรณีการกินมนุษย์เป็นอาหารปรากฏให้เห็น

สำหรับมนุษย์หมาป่าที่เป็นมิตรกับมนุษย์ ตัวอย่างเช่น อัศวินที่กลายเป็นมนุษย์หมาป่าอย่าง “บิสคลาเวต” (Bisclavret) ผู้ที่ใช้พลังที่ได้รับมาในการต่อสู้กับความชั่วร้ายทำให้ราชามีความยินดีอย่างยิ่งที่จะมีอัศวินมนุษย์หมาป่าอยู่ในราชสำนัก กับเรื่องราวในตำนานของอาร์คาเดียนที่การกลายร่างเป็นมนุษย์หมาป่าถือว่าเป็นบททดสอบและการไม่กินเนื้อมนุษย์เป็นกุญแจสำคัญที่จะนำไปสู่การกลับคืนสู่ร่างมนุษย์

บ่อยครั้งที่การกลายร่างเป็นมนุษย์หมาป่าในยุคแรกถือว่าเป็น “บททดสอบ” เป็นการท้าทายทางจิตใจเพื่อดูว่าบุคคลดังกล่าวเป็นคนดีจริงหรือไม่ นอกจากนี้ ยังเป็นบททดสอบคนรอบข้างของมนุษย์หมาป่าด้วยว่าจะตัดสินคนอื่นจากเพียงรูปลักษณ์ภายนอกหรือไม่ ซึ่งมีช่วงหนึ่งที่ตำนานพื้นบ้านของยุคกลางอย่างมนุษย์หมาป่ามีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับชาวคริสเตียนและการปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างดีโดยไม่คำนึงว่าพวกเขาเป็นใครหรือเป็นอะไร ต่อให้ร่างกายเป็นมนุษย์หมาป่าแต่ถ้าหากวิญญาณเป็นมนุษย์ก็ควรปฏิบัติกับพวกเขาในฐานะของมนุษย์

            แนวคิดเรื่องมนุษย์หมาป่ากินคนเริ่มต้นจริง ๆ ขึ้นในช่วงยุคเรอเนซองต์ - ต้นยุคสมัยใหม่ก่อนที่จะถูกเติมแต่งด้วยสื่อบันเทิงจนมนุษย์หมาป่ากลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่โหดเหี้ยมกระหายเลือดเนื้อของเหล่ามนุษย์ น่าสยดสยอง กระหายเนื้อมนุษย์ การรับรู้ในลักษณะดังกล่าวได้สืบทอดต่อมาจนกระทั่งถึงยุคปัจจุบัน โดยมีจุดประสงค์สำคัญในการทำให้ผู้คนต่อต้านความเชื่อในนิทานพื้นบ้านแบบเก่าทั้งหมด ซึ่งดูเหมือนว่าวิธีนี้จะทำให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีอีกด้วย...