ตอนที่ฉันยังเด็กมากได้ไปเยี่ยมบ้านของญาติที่ต่างจังหวัด

            ในสมัยก่อนที่เทคโนโลยียังไม่ทันสมัยเหมือนกับทุกวันนี้ เด็ก ๆ จึงมักหาความบันเทิงในการจับกลุ่มเล่นกันตั้งแต่เช้าจนค่ำ

            วันหนึ่ง มีเพื่อนในกลุ่มชวนให้ไปเล่นซ่อนหากันในตอนเย็น พวกเรารวมกลุ่มกันได้ 10 คน จึงพากันไปที่วัดแล้วเปลี่ยนกันเป็นคนซ่อนและหาอย่างสนุกสนานหลายต่อหลายเกม

            เรื่องแปลกประหลาดเริ่มขึ้นตอนที่ฟ้าเริ่มมืด...

            ฉันกับเพื่อนอีกคนซ่อนตัวอยู่หลังท่อซีเมนต์ขนาดใหญ่ ในขณะที่คนหาเป็นเด็กชายคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะเล่นไม่เก่งนัก เขาชอบเดินเสียงดังจนเป็นการเตือนให้คนซ่อนรู้ตัวตั้งแต่เนิ่น ๆ เมื่อได้ยินเสียงเขาเดินมาใกล้ ฉันกับเพื่อนจึงซ่อนตัวเงียบ ๆ รอให้เขาเดินผ่านไป ดูเหมือนว่าเขาจะเดินไปทางโบสถ์

            เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง เราก็ได้ยินเสียงเขาร้องโวยวาย!!!

            ด้วยความตกใจ คนที่ซ่อนอยู่ทั้งหมดพากันวิ่งไปที่โบสถ์เพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น พอไปถึงปรากฏว่าเด็กชายคนนั้นนอนสลบอยู่บนพื้นเพียงลำพัง พวกเราตกใจมากและรีบไปขอความช่วยเหลือจากผู้ใหญ่

            เขาถูกนำตัวกลับไปที่บ้าน โชคยังดีที่ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นลมไปเท่านั้น

            หลังจากที่ฟื้นขึ้นมา เขาเล่าให้ทุกคนฟังว่าตอนที่ไปที่โบสถ์เขาเห็นเด็กชายคนหนึ่งยืนหันหลังให้อยู่ในโบสถ์ที่มืดมิด มองจากข้างหลังเขาดูคล้ายกับพี่ชายของเขาที่กำลังซ่อนอยู่

            เมื่อคิดว่าเป็นพี่ชายเขาจึงได้วิ่งเข้าไปจับไหล่ของเด็กคนนั้น

            แต่...

            ทันทีที่เขาทำแบบนั้น เด็กผู้ชายปริศนาคนนั้นก็หายตัวไปทันที!!!

            และ.. นั่นคือเหตุผลที่ทำให้เขาเป็นลม!!!

            พอได้ฟังเรื่องราวของเขาฉันยิ่งขนลุก

            เพราะพี่ชายของเขา คือเพื่อนที่ซ่อนตัวอยู่ด้วยกันกับฉันมาตั้งแต่ตอนเริ่มเล่นเกมรอบนี้ แล้วเด็กชายที่เขาเห็นคือใครกัน?