เรื่องสยองขวัญสั้นๆ “โทรศัพท์หาย อย่าหา”

 

            เย็นวันหนึ่ง ฉันพึ่งสังเกตว่าโทรศัพท์มือถือของตัวเองหายไป ไม่ว่าจะพยายามตามหาในกระเป๋าถือสักเท่าไหร่ก็หาไม่พบ แถมยังจำไม่ได้ด้วยว่าครั้งสุดท้ายที่หยิบมันออกมาใช้คือเมื่อไหร่!?

            ฉันเลยเดินไปที่ห้องนั่งเล่น หยิบโทรศัพท์บ้านกดหมายเลขโทรศัพท์มือถือของตัวเอง มันรอสายอยู่นานจนกระทั่งมีคนรับสาย แต่ปลายสายก็ไม่ได้พูดอะไร!?

            หลังจากที่พยายามถามปลายสายหลายครั้ง ฉันก็ได้ยินเพียงเสียงลมหายใจหนัก ๆ ของอีกฝ่าย กระทั่งฉันเริ่มหมดความอดทนถามซ้ำอีกเป็นครั้งที่สาม ปลายสายถึงตอบมาด้วยเสียงแผ่วเบาของผู้ชายว่าได้ยินที่ฉันพูด ก่อนที่จะวางสายไป!?

            ฉันพยายามโทรศัพท์ไปอีกหลายครั้ง แต่คราวนี้อีกฝ่ายไม่รับสายเลย จนกระทั่งในที่สุดฉันก็ต้องยอมแพ้ด้วยความหงุดหงิด เพราะคิดว่าคงจะไม่ได้มือถือคืนแล้ว!

            ตกดึก ฉันจึงตัดสินใจที่จะเข้านอน เมื่อขึ้นไปบนเตียง ตอนนั้นเองที่ฉันตกใจมากเพราะเห็นโทรศัพท์มือถือวางอยูบนโต๊ะข้างเตียงนอน!!!

          แต่.. โหมดของโทรศัพท์ถูกตั้งอยู่ที่ “ห้ามรบกวน!!!”