เรื่องผีสั้นๆ “ใคร!?”
ตอนอายุ 7 ขวบ คืนหนึ่งฉันตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะหิวน้ำ...
ฉันเลยลุกออกจากเตียง เดินลงไปชั้นล่างโดยมีเป้าหมายคือน้ำดื่มเย็นๆในห้องครัวโดยไม่ได้เปิดไฟ แต่ก่อนที่ฉันจะไปถึงห้องครัวก็ต้องผ่านห้องนั่นเล่นที่อยู่ติดกับประตูหน้าบ้านก่อน
ท่ามกลางความมืดสลัว ฉันเห็นใครบางคนนั่งอยู่บนเก้าอี้ในห้องนั่งเล่น
ความมืดทำให้ฉันมองเห็นไม่ถนัดว่าเจ้าของร่างนั้นเป็นใคร!?
“แม่เหรอค่ะ!?” ฉันถามออกไป ร่างนั้นส่ายหัว
“พ่อ!?” ร่างนั้นก็ยังส่ายหัว
ฉันเริ่มรู้สึกกลัว เพราะครอบครัวของเรามีกันอยู่แค่สามคน ถ้าหากไม่ใช่พ่อกับแม่ แล้วเขาเป็นใครกัน!?
วินาทีนั้นเอง ที่ฉันรู้ตัวโดยสัญชาตญาณว่าควรล้มเลิกที่จะเข้าไปที่ครัวโดยการเดินผ่านร่างนั้น แล้วกลับเข้าห้องของตัวเองให้เร็วที่สุด แต่ในขณะที่ค่อยๆถอยกลับขึ้นไปบนบันได พร้อมกับจ้องมองไปที่ร่างปริศนานั้น เขากลับลุกขึ้นยืน และทุกครั้งที่ฉันถอยเขาก็จะเดินใกล้เข้ามาทุกขณะ จนกระทั่งเขามายืนอยู่ที่ประตูหน้าบ้าน
“ใครน่ะ!?” ฉันเผลออุทานถามออกไป ด้วยความหวาดกลัว
แสงไฟจากถนนข้างนอกที่ส่องผ่านกระจกข้างประตูหน้าบ้าน เผยให้ฉันเห็นรอยยิ้มที่น่ากลัวของร่างปริศนานั้น พริบตาต่อมาเขาก็พยักหน้ารวดเร็วขึ้นลงอย่างบ้าคลั่ง!!!
ฉันกรีดร้องออกมาสุดเสียง...!!!
ไม่กี่วินาทีต่อมา พ่อของฉันวิ่งออกมาจากห้องนอนของตัวเองอย่างรวดเร็ว ตามติดมาด้วยแม่ของฉัน พวกท่านเปิดไฟบ้านจนสว่างทันที แต่... ร่างนั้น กลับหายไปกับอากาศในชั่วพริบตา
หลังจากคืนนั้น... ฉันก็ไม่ยอมลงไปที่ชั้นล่างคนเดียวอย่างเด็ดขาด!!!
