เรื่องผีสั้นๆ “ทารก”

 

            ฉันเป็นคนที่รักเด็ก...

            พวกเขาตัวเล็ก น่ารัก บอบบางชวนให้ทะนุถนอม โดยเฉพาะเสียงหัวเราะทำให้รู้สึกเหมือนกับโลกทั้งใบสดใสขึ้นทันตา ดังนั้น เมื่อเห็นเด็ก โดยเฉพาะเด็กทารกครั้งใด ฉันก็อดไม่ได้ที่จะขออุ้มหรือหยอกเย้าให้พวกเขาหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

            คืนหนึ่ง ในขณะที่ฉันกำลังนั่งทำงานอยู่ในห้องนั่งเล่น ฉันได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักของเด็กทารกเบาๆ เสียงนั้นกระตุ้นให้เกิดรอยยิ้มที่มุมปากของฉันโดยอัตโนมัติ เสียงนั้นช่างไพเราะทำให้รู้สึกอิ่มเอมใจอย่างบอกไม่ถูก ฉันนั่งฟังเสียงนั้นอยู่พักหนึ่งอย่างเพลิดเพลิน ก่อนที่จะรอยยิ้มจะหายไปเมื่อนึกขึ้นมาได้ว่า

            ฉันอยู่บ้านเพียงคนเดียว...

            และ... เสียงหัวเราะนั้น มันดังมาจากชั้นสองของบ้านที่มืดมิด!?