บุงงิดสะงีด (Bungisngis) ยักษ์ตาเดียวผู้ทรงพลังแห่งผืนป่าของประเทศฟิลิปปินส์

            ตามตำนานพื้นบ้านของชาวบะตะอัน ประเทศฟิลิปปินส์ มีการกล่าวถึง “บุงงิดสะงีด” (Bungisngis) ชื่อของมันมีความหมายว่า “ยิ้ม” เป็นยักษ์ชายตาเดียว มันมีฟันขนาดใหญ่และงาคล้ายของช้างสองข้างยื่นออกมาจากด้านข้างของปาก ลักษณะที่แปลกประหลาดนี้ทำให้มันดูราวกับยิ้มแย้มอยู่ตลอดเวลา บ้างก็ว่ามันกำลังหัวเราะ ว่ากันว่าริมฝีปากบนของมันที่ยื่นออกมาสามารถดึงออกมาได้ยาวมากเสียจนใช้คลุมศีรษะได้เหมือนกับหมวก

            บุงงิดสะงีดมีประสาทสัมผัสการได้ยินที่แสนยอดเยี่ยม ต้นขายาวมากเสียจนหากย่อเข่าลงจะยังคงสูงกว่าไหล่ทั้งสองช่วงรวมกัน มีกระบองขนาดใหญ่เป็นอาวุธประจำกาย พวกมันมีพละกำลังอันน่าเหลือเชื่อ บางตำนานเล่าว่ามันสามารถยกร่างของกระบือทั้งตัวให้ลอยขึ้นในอากาศโดยการจับเขา แล้วทุ่มลงใส่พื้นกินจนกลายเป็นหลุมลึกสูงเทียมเข่า

 

การปรากฏตัวและพฤติกรรมของบุงงิดสะงีด

            บุงงิดสะงีดอาศัยอยู่ในป่า มักจะตระเวนเพื่อตามหาเหยื่อและยังมีความกระหายในเนื้อของสัตว์ป่า เนื้อมนุษย์ และยังชอบอาหารที่ปรุงสุกแล้วของมนุษย์อีกด้วย

 

ตำนานที่น่าสนใจเกี่ยวกับบุงงิดสะงีด

            ครั้งหนึ่งมีสามสหาย ลิง สุนัขและกระบืออาศัยอยู่ด้วยกัน แต่แล้วพวกเขาก็เริ่มเบื่อชีวิตในเมืองจึงชวนกันออกไปล่าสัตว์ในชนบท พร้อมกับนำข้าว เนื้อและเครื่องในครัวไปด้วย

            เมื่อถึงจุดตั้งแคมป์ ลิงกับสุนัขออกไปล่าสัตว์ ปล่อยให้กระบืออยู่บ้านเพื่อทำอาหารให้กับเพื่อนทั้งสองได้กินหลังการออกล่า กระบือเริ่มทอดเนื้อ เสียงดังกล่าวดึงดูดความสนใจของบุงงิดสะงีดที่กำลังหิวมันจึงเดินทางมาหากระบือพร้อมกับร้องขออาหาร

            กระบือดูเหมือนจะไม่ค่อยปลื้มกับการปรากฏตัวของแขกที่ไม่ได้รับเชิญนักทำให้แสดงอารมณ์เสียใส่ ฝ่ายบุงงิดสะงีดเองก็โกรธที่ไม่ได้ถูกต้อนรับ มันจึงจับกระบือยกร่างสูงขึ้นไปในอากาศก่อนทุ่มลงใส่พื้นดินลึกจนถึงเข่า หลังจากนั้นบุงงิดสะงีดก็กินอาหารทั้งหมดและหายตัวไป เมื่อลิงกับสุนัขกลับมาก็เห็นสภาพเพื่อนของตัวเองที่จมดินอยู่จึงได้ช่วยขึ้นมาพร้อมกับฟังเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมด จากนั้นทั้งหมดก็ช่วยกันทำอาหาร แม้บุงงิดสะงีดจะได้ยินเสียงทำอาหารก็ยังไม่กล้าที่จะเข้ามาจู่โจ เพราะเมื่อทั้งหมดอยู่ด้วยกันก็จะมีความแข็งแกร่งมากขึ้นอย่างมาก

            วันรุ่งขึ้น สุนัขต้องทำหน้าที่เฝ้าแคมป์ทำหน้าที่เป็นพ่อครัว หลังจากเตรียมอาหารเสร็จบุงงิดสะงีดก็กลับมาร้องขออาหารอีก แน่นอนว่าสุนัขไม่ยอม แต่ก็ถูบุงงิดสะงีดใช้กำลังมหาศาลโยนออกไป สุนัขทำอะไรไม่ได้นอกจากอยู่เงียบ ๆ ที่มุมห้องดูบุงงิดสะงีดกินอาหารจนหมด ไม่นานนักหลังจากที่มันกลับไปกระบือ และลิงก็กลับมาก่อนจะได้รับข่าวร้ายที่ทำให้โกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก

            วันต่อมา ลิงทำหน้าที่เป็นพ่อครัว แต่คราวนี้เขาวางหลุมพรางกับดักเอาไว้ที่หน้า เมื่อเตรียมอาหารเรียบร้อยแล้วลิงได้ตั้งหม้อข้าวลงบนเตา เมื่อบุงงิดสะงีดมาถึงลิงก็กล่าวกับมันอย่างสุภาพ พร้อมกับเชื้อเชิญให้ทานอาหาร

            บุงงิดสะงีดยินดีเป็นอย่างมาก มันนั่งลงบนเก้าอี้แล้วกินอาการอย่างเอร็ดอร่อย จังหวะนั้นเองที่ลิงดึงขาเก้าอี้ทำให้บุงงิดสะงีดเสียการทรงตัวร่วงตกลงไปในหลุมพราง ลิงรีบถมหลุมให้เต็มไปด้วยดินอย่างรวดเร็ว!

            เมื่อสหายทั้งสองกลับมาถึงและถามถึงบุงงิดสะงีด ตอนแรกลิงไม่อยากจะบอกว่าเกิดอะไรขึ้น แต่หลังจากถูกถามซ้ำ ๆ ในที่สุดก็ต้องเล่าให้ฟังว่าได้จัดการฝังบุงงิดสะงีดเอาไว้หน้าเตาไฟเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ถึงอย่างนั้นด้วยความโง่เขลา สหายทั้งสองได้เริ่มขุดดูในหลุมพราง อนิจจาบุงงิดสะงีดยังมีชีวิตอยู่ มันกระโดดออกมาสังหารสุนัข ขย้ำกระบือ ถึงอย่างนั้นลิงก็ยังไหวตัวทันปีนหนีขึ้นต้นไม้ไปได้

            วันหนึ่งขณะลิงเดินอยู่ในป่า มันเห็นรังผึ้งอยู่บนเถาองุ่น จังหวะนั้นเองลิงก็ได้ยินเสียงคำรามด้วยความกระหายเลือด เมื่อมองไปรอบ ๆ ก็ได้เห็นบุงงิดสะงีด ด้วยไหวพริบชั้นยอด ลิงอ้อนวอนขอชีวิตแล้วบอกว่าจะยอมสละตำแหน่งลั่นระฆังบอกเวลาที่ได้รับมาจากราชาให้กับบุงงิดสะงีด พร้อมกับชี้ไปที่ยอดของเถาองุ่น บุงงิดสะงีดยอมรับตำแหน่งและยอมไว้ชีวิตลิง พร้อมกับเชื่อว่าให้รออยู่ที่นั่นเพื่อฟังเสียงจากระฆังอันอื่นเพื่อลั่นระฆังบอกเวลาต่ออีกทอด

            หลังจากลิงจากไป และไม่ได้ยินเสียงระฆังบอกเวลาอันอื่นจนหมดความอดทน บุงงิดสะงีดจึงได้ดึงเถาวัลย์ทำให้ฝูงผึ้งบินเข้ามารุมต่อยทำให้เจ็บปวดเป็นอย่างมาก มันออกตามหาลิงแล้วพบลิงกำลังเล่นอยู่กับงูเหลือม เมื่อลิงเห็นบุงงิดสะงีดที่โกรธแค้นก็ร้องขอชีวิตพร้อมกับจะมอบ “เข็มขัด” ที่ได้รับจากพระราชาให้เป็นการตอบแทน

            บุงงิดสะงีดรู้สึกพึงพอใจกับสีสันที่สวยงามของเข็มขัด จึงบอกให้ลิงคาดเอวให้แล้วมันจะยอมเป็นเพื่อนด้วย ลิงรีบคล้องเข็มขัดให้ทันที แต่ที่จริงแล้วเข็มขัดดั่งกล่าวคืองูเหลือม งูเหลือมทำการบีบรัดร่างของบุงงิดสะงีดเอาไว้จนกระทั่งมันสิ้นลมไปในเวลาไม่นาน...